baş

Vikisözlük sitesinden
(Baş sayfasından yönlendirildi)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: baS, bás, bas, bàs

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

baş (belirtme hâli başı, çoğulu başlar)

  1. başlangıç
    Ay başı. Hafta başı. Satır başı. Yılbaşı.
  2. bir şeyin genellikle toparlakça ucu
    Avucumuzun içinde sakladığımız sigaraların yanmış ucu ile fitillerin başını yaktık. - F. R. Atay
  3. bir şeyin uçlarından biri
    Merdiven başında beni çağırdı. - A. Kutlu
  4. bir şeyin yakını veya çevresi
    Güzel bir sonbahar havasında şair, havuz başına uzanır gibi oturmuş, güneşleniyordu. - A. Kabaklı
  5. bir topluluğu yöneten kimse
    Cumhurbaşkanı devletin başıdır. - Anayasa
  6. esas, temel
    Gücün, erdemliğin, bilimin, her şeyin başı paradır, para. - H. E. Adıvar
  7. güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği
    Başa güreşmek.
  8. önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz
    Başbakan, başçavuş, başhekim, başkent, başöğretmen, başpehlivan, başrol, başsavcı.
  9. (anatomi) insanda ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız v.s. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser
    Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. - N. Cumalı
  10. (coğrafya) arazide en yüksek nokta
    Dağın başı. Tepenin başı.
  11. (denizcilik) deniz teknelerinde ön taraf
  12. (hukuk) sarraflık hakkı
  13. (patoloji) çıban
  14. (yiyecekler) kasaplık hayvanda ve bazı yiyecekte adet
    Yirmi baş koyun. Üç baş soğan.

Çekimleme[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "baş"

Ek okumalar[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

baş

  1. (anatomi) baş

Eski Türkçe[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. (anatomi) baş
  2. (anatomi) yara

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe baş(baş)

[düzenle]

baş

  1. (anatomi) baş

Kırım Tatarcası[düzenle]

[düzenle]

baş

  1. en ön
  2. ilk
  3. kafa
  4. önder

Deyimler[düzenle]

Kürtçe[düzenle]

Ön Ad[düzenle]

baş

  1. iyi, yakşı

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

baş

  1. (anatomi) baş

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

baş

  1. (anatomi) baş, kafa
  2. (coğrafya) dağ başı, doruk