kelime

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın kelime kelimeler
Belirtme (-i) kelimeyi kelimeleri
Yönelme (-e) kelimeye kelimelere
Bulunma (-de) kelimede kelimelerde
Çıkma (-den) kelimeden kelimelerden
Tamlayan kelimenin kelimelerin

kelime -si

  1. (dil bilimi) anlamlı ses veya ses birliği, söz, sözcük
    Tayyare kelimesine alışan millet, uçak kelimesine de alışır. - O. V. Kanık

Söyleniş[düzenle]

IPA: celiˈme, çoğulu IPA: celimeˈleɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ke·li·me

Köken[düzenle]

Arapça: كلمة (kalima(tun))‎

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

kelimeci, kelimecik, kelimeli, kelimesiz, kelimeyle, kelimeyse

Ad (çekim)[düzenle]

  1. kel kelimesinin 1. tekil şahıs sahiplik şeklinin yönelme hâli

Söyleniş[düzenle]

IPA: celiˈme

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ke·li·me

Örnekler[düzenle]

[1] Kelime dokunma, sinir oluyorum!

Köken[düzenle]

(Türkçe) kel + -ime

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

  1. (dil bilimi) kelime, kavil, lügat, söz, sözcük