taraf

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ta.ˈraf/
• Heceleme: ta‧raf

Köken

Osmanlı Türkçesi طرف‎, Arapça طَرَف‎ (ṭaraf).

Ad

taraf (belirtme hâli tarafı, çoğulu taraflar)

1. Ön, arka, sağ, sol, üst, alt vb. yanların her biri; yüz, cenah, canip.
2. yön.
   •  Deniz tarafındaki çayırdan bir sürü koyun geçiyor. – Memduh Şevket Esendal
3. …nın bulunduğu yer.
   •  Üsküdar tarafındaki evlerin camları kor gibi parlıyordu. – Haldun Taner
4. İstekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden veya iki topluluktan her biri.
   • Aynı olay Türk tarafında başka türlü, Rum tarafında başka türlü aktarılır.

     — Sezai SARIOĞLU, 1996, “Şehir Aşkıyasi”, Öküz, 24. sayı, s. 11
5. Bir kişinin soyundan gelenlerin hepsi.
6. Bir şeyin belli bölümü, kısmı.
   •  Tiyatronun ön tarafı konuklara ayrıldı.
7. İyelik ve diğer çekim ekleriyle kullanıldığında bahsedilen kimse veya varlığı belirtir.

Çekimleme

taraf adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	taraf	taraflar
belirtme	tarafı	tarafları
yönelme	tarafa	taraflara
bulunma	tarafta	taraflarda
ayrılma	taraftan	taraflardan
tamlayan	tarafın	tarafların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	tarafım	taraflarım
belirtme	tarafımı	taraflarımı
yönelme	tarafıma	taraflarıma
bulunma	tarafımda	taraflarımda
ayrılma	tarafımdan	taraflarımdan
tamlayan	tarafımın	taraflarımın
2. tekil (senin)
yalın	tarafın	tarafların
belirtme	tarafını	taraflarını
yönelme	tarafına	taraflarına
bulunma	tarafında	taraflarında
ayrılma	tarafından	taraflarından
tamlayan	tarafının	taraflarının
3. tekil (onun)
yalın	tarafı	tarafları
belirtme	tarafını	taraflarını
yönelme	tarafına	taraflarına
bulunma	tarafında	taraflarında
ayrılma	tarafından	taraflarından
tamlayan	tarafının	taraflarının
1. çoğul (bizim)
yalın	tarafımız	taraflarımız
belirtme	tarafımızı	taraflarımızı
yönelme	tarafımıza	taraflarımıza
bulunma	tarafımızda	taraflarımızda
ayrılma	tarafımızdan	taraflarımızdan
tamlayan	tarafımızın	taraflarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	tarafınız	taraflarınız
belirtme	tarafınızı	taraflarınızı
yönelme	tarafınıza	taraflarınıza
bulunma	tarafınızda	taraflarınızda
ayrılma	tarafınızdan	taraflarınızdan
tamlayan	tarafınızın	taraflarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	tarafı	tarafları
belirtme	tarafını	taraflarını
yönelme	tarafına	taraflarına
bulunma	tarafında	taraflarında
ayrılma	tarafından	taraflarından
tamlayan	tarafının	taraflarının

Deyimler

taraf tutmak, tarafını tutmak, birinden tarafa olmak, birinden tarafa çıkmak, taraf çıkmak, taraf olmak, taraf gözetmek.

Türetilmiş kavramlar

alt tarafı, ana tarafı, baba tarafı, erkek tarafı, kız tarafı, oğlan tarafı, üst tarafı.

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Seite (de) d, Richtung (de) d
• Arapça: طَرَف‎ (ar) (ṭaraf)
• Azerice: tərəf (az)
• Bulgarca: посока (bg) d (posoka), страna (bg) d (strana)
• Çekçe: strana (cs) d
• Fince: puoli (fi), sivu (fi), suunta (fi)
• Gagavuzca: taraf (gag)
• İngilizce: side (en)
• Kürtçe: alî (ku)
• Osmanlı Türkçesi: طرف‎ (ota)
• Özbekçe: taraf (uz)
• Rusça: сторона (ru) (storona)
• Tatarca: taraf (tt)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "taraf" maddesi

Gagavuzca

Köken

Arapça

Ad

taraf

1. taraf
2. istekleri, düşünceleri karşıt olan iki kişiden ya da iki topluluktan her biri

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Tatarca

Ad

taraf

1. taraf, yan, cihet, yön