hayvan

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın hayvan hayvanlar
Belirtme (-i) hayvanı hayvanları
Yönelme (-e) hayvana hayvanlara
Bulunma (-de) hayvanda hayvanlarda
Çıkma (-den) hayvandan hayvanlardan
Tamlayan hayvanın hayvanların

hayvan -nı

[1] (hayvan bilimi) duygu ve hareket yeteneği olan, içgüdüleriyle hareket eden canlı yaratık
[2] (hakaret) kızılan bir kimseye söylenen söz
[3] (hayvanlar) at, eşek, katır gibi türlü hizmetlerde kullanılan mahluk

Söyleniş[düzenle]

IPA: /hajˈvan/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: hay·van

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

[1] canlı

Alt kavramlar[düzenle]

[1] borazan hayvanı, çan hayvanı, terliksi hayvanı
[1] cinse göre: deniz hayvanı, dişi hayvan, kara hayvanı, kürk hayvanı, memeli hayvan, su hayvanı
[3] av hayvanı, besi hayvanı, deneme hayvanı, gelir hayvanı, gösteri hayvanı, ılgı hayvanı, koşum hayvanı, kümes hayvanı, tarama hayvanı, yük hayvanı

Atasözleri[düzenle]

[1] İnsan göre göre, hayvan süre süre, Hayvan koklaşa koklaşa, insan söyleşe söyleşe
[3] İnsan sözünden, hayvan yularından tutulur

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

[*] hayvanat, hayvanca, hayvancı, hayvancık, hayvanla, hayvanlı, hayvansa, hayvansı, hayvansız

Köken[düzenle]

Arapça: حَيَوَانٌ (hajeva:n(un))‎

Kaynakça[düzenle]

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
hayvan daha hayvan en hayvan
[1] (mecaz) akılsız, duygusuz, hoyrat, kaba

Söyleniş[düzenle]

IPA: /hajˈvan/, karşılaştırma derecesi IPA: /daˈha hajˈvan/, üstünlük derecesi IPA: /ˈen hajˈvan/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: hay·van

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (hayvanlar) hayvan

Köken[düzenle]

Arapça: حَيَوَانٌ (hajeva:n(un))‎

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (hayvanlar) hayvan

Köken[düzenle]

Arapça: حَيَوَانٌ (hajeva:n(un))‎