beyin

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: beˈjin, çoğulu IPA: bejinˈleɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: be·yin

[düzenle]

beyin (belirtme hâli beyni, çoğulu beyinler) -yni

[1] Beyin
  1. (anatomi) kafatasının üst bölümünde beyin zarları ile örtülü, iki yarım küre biçiminde sinir kütlesinden oluşan, duyum ve bilinç merkezlerinin bulunduğu organ, ensefal, dimağ
  2. (felsefe) muhakeme, usa vurma
  3. (mecaz) bir şeyi yönetmede önemli görevi olan kimse
  4. (mecaz) akıl, anlayış
  5. (mecaz) bilgisi, eğitimi, düşüncesi yüksek düzeyde olan kimse
    Türkiye'nin yetiştirdiği en değerli beyinlerden biridir. - H. Taner

Deyimler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Örnekler[düzenle]

[1] Beyin (Latince'de cerebrum, Antik Yunanca'da ἐγκέφαλος (enkephalos, “baştaki”), from ἐν (en, “içinde”) + κεφαλή (kephalē, “baş”) sinir sisteminin merkezi olarak hizmet eden bir organdır.“[1]
[2] O doktor, sadece araştırmaların başında değil, o projelerin beynidir.
[3] Beyni olsaydı bankere bütün parasını kaptırmazdı.

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

beyincik, beyinle, beyinli, beyinse, beyinsiz

Köken[düzenle]

Eski Türkçe meng

Kaynakça[düzenle]

  1. Beyin (Türkçe) (HTML) (2015-02-28). Asıl adresinden 2015-02-28 tarihinde arşivlenmiştir. 2015-06-03 tarihinde erişilmiştir.

Azerice[düzenle]

[düzenle]

beyin

[1] (anatomi) beyin