beyin

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

[düzenle]

beyin

  1. bey (ad) sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

Köken[düzenle]

bey + -in

[düzenle]

beyin (belirtme hâli beyni, çoğulu beyinler) beyin -yni

(anatomi): Bir insanın beyni
  1. (anatomi) Kafatasının üst bölümünde beyin zarları ile örtülü, iki yarım küre şeklinde sinir kütlesinden oluşan, duyum ve şuur merkezlerinin bulunduğu organ
    Beyin (Latincede cerebrum, Antik Yunancada ἐγκέφαλος (enkephalos, “baştaki”), o da ἐν (en, “içinde”) + κεφαλή (kephalē, “baş”) sinir sisteminin merkezi olarak hizmet eden bir organdır.“[1]
  2. (felsefe) muhakeme, usa vurma
  3. (mecaz) akıl, anlayış
    Beyni olsaydı bankere bütün parasını kaptırmazdı.
  4. (mecaz) bilgisi, eğitimi, düşüncesi yüksek seviyede olan kimse
    O doktor, sadece araştırmaların başında değil, o projelerin beynidir.
    Türkiye'nin yetiştirdiği en değerli beyinlerden biridir. - H. Taner
  5. (mecaz) bir şeyi yönetmede önemli görevi olan kimse

Köken[düzenle]

Eski Türkçe meng(meng, beyin)

Eş kavramlar[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  1. Beyin (Türkçe) (HTML) (2015-02-28). Asıl adresinden 2015-02-28 tarihinde arşivlenmiştir. 2015-06-03 tarihinde erişilmiştir.
  • Türk Dil Kurumu: "beyin"

Ek okumalar[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

beyin

[1] (anatomi) beyin