Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: UC, ức, üç, Úc, -uc, uC

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın uçlar
Belirtme (-i) ucu uçları
Yönelme (-e) uca uçlara
Bulunma (-de) uçta uçlarda
Çıkma (-den) uçtan uçlardan
Tamlayan ucun uçların

-cu

[düzenle]

-cu

[1] genellikle uzun nesnenin incelerek biten son ve sivri noktası
Bu resmin iki gözü bir makasın ucu ile oyulmuştu. - A. Gündüz
[2] bir şeyin baş veya son noktası
[3] bir şeyin kenarı
Kırk kişilik bir masanın bir ucunda, üç kişiyiz. - R. H. Karay
[4] dış kenar, periferi
[5] bir uzaklığın son noktası
İstikbal, bu yolun ucundan bir güneş gibi doğuyor. - F. R. Atay
[6] bir şeyin başı, tepesi
[7] kurşun kalemlerde yazmayı sağlayan kömürden yapılan madde
[8] (tarih) Türk devletlerinde genellikle sınır boylarındaki eyalet ve sancak

Söyleniş

/ˈut͡ʃ/, çoğulu /ut͡ʃˈlaɾ/

Heceleme

, çoğulu ·lar

Köken

Türkçe

Deyimler

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: ""

Türk lehçeleri

Çeviriler

Atasözleri

Sonradan gelenin evi uç, tarlası kıraç olur

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
daha en
[1] bir şeye gereğinden çok fazla bağlanan, önem veren, ekstrem

Söyleniş

/ˈut͡ʃ/}

Heceleme

Türk lehçeleri

Çeviriler

Eylem (çekim)[düzenle]

[1] uçmak fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumlu çekimi
[2] uçmamak fiilinin emir kipi 2. tekil şahıs olumsuz çekimi

Söyleniş

/ˈut͡ʃ/}

Heceleme

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1]

Köken

[1] Eski Türkçe uch

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] avuç