vücut

Türkçe

Köken

Arapça وُجُوْد‎ (ar) (vücüvd) vuc°d

Ad

vücut (belirtme hâli vücudu, çoğulu vücutlar)

İnsan vücudu (1)

1. (anatomi) İnsan veya hayvanda beden, baş, kol ve bacakların oluşturduğu bütün; eğin, ten
2. (felsefe, eskimiş) Var olma

Deyimler

vücuda gelmek vücuda getirmek, vücudunu ortadan kaldırmak vücut bulmak, vücuttan düşmek vücut vermek, vücut yapmak

Sözcük birliktelikleri

vücut çalımı vücut dili, vücut ısısı vücut sıcaklığı, tek vücut vahdetivücut, yekvücut

Çeviriler

Anatomi

• Almanca Körper (de) e
• Altayca: тело (alt) (telo)
• Azerice: bədən (az)
• Çekçe: tělo (cs) n
• Eski Türkçe: etyin‎ (otk) (etyin)
• Estonca: keha (et)
• Farsça بدن‎ (fa)
• Estonca: keha (et), kere (et)
• Felemenkçe: lichaam (nl)
• Fince: ruumis (fi), keho (fi)
• Fransızca: corps (fr)
• İngilizce: body (en)
• İspanyolca: cuerpo (es) e
• İsveççe: kropp (sv)
• Kürtçe: laş (ku)
• Latince: corpus (la)
• Lehçe: ciało (pl) n
• Macarca: test (hu)
• Rusça: тело (ru) (telo)
• Sırp-Hırvatça: тело (sh)

Çeviriler

Felsefe

• Fince: olevainen (fi)
• İngilizce: existence (en)
• İsveççe: vara (sv)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "vücut" maddesi

Atasözleri

• Vücut kocar, gönül kocamaz