ön

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈøn/
• Heceleme: ön

Ad

ön (belirtme hâli önü, çoğulu önler)

Geminin önü (1)

1. Bir şeyin esas tutulan yüzü.
   • zıt anlamlısı: arka
   • eş anlamlısı: uğur
   • Arabam bir gece kulübünün önünde duruyor. - A. Ümit
2. karşı
   • "Kahveye girdiği yahut da bir dükkânın önünde toplanan bir gruba sokulduğu zaman suratlar açıkça asılır, selamını alan bulunmazdı." - Tarık Buğra
3. Bir kimsenin ilerisi.
   • "Bir aralık önümüzden şarkı sesleri geldi." - Sait Faik Abasıyanık
4. (zaman) Yakın gelecek zaman.
   • Önümüz kış
5. (giyim) Giyeceklerin genellikle göğsü örten bölümü.
   • "Uçuk siyah renkli çarşaf pelerinin önü açık." - Peyami Safa
6. Bir kimse veya yerin yüzünün baktığı tarafta olan yer.
   • Kanlıca önlerine geldiler.

Çekimleme

ön adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ön	önler
belirtme	önü	önleri
yönelme	öne	önlere
bulunma	önde	önlerde
ayrılma	önden	önlerden
tamlayan	önün	önlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	önüm	önlerim
belirtme	önümü	önlerimi
yönelme	önüme	önlerime
bulunma	önümde	önlerimde
ayrılma	önümden	önlerimden
tamlayan	önümün	önlerimin
2. tekil (senin)
yalın	önün	önlerin
belirtme	önünü	önlerini
yönelme	önüne	önlerine
bulunma	önünde	önlerinde
ayrılma	önünden	önlerinden
tamlayan	önünün	önlerinin
3. tekil (onun)
yalın	önü	önleri
belirtme	önünü	önlerini
yönelme	önüne	önlerine
bulunma	önünde	önlerinde
ayrılma	önünden	önlerinden
tamlayan	önünün	önlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	önümüz	önlerimiz
belirtme	önümüzü	önlerimizi
yönelme	önümüze	önlerimize
bulunma	önümüzde	önlerimizde
ayrılma	önümüzden	önlerimizden
tamlayan	önümüzün	önlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	önünüz	önleriniz
belirtme	önünüzü	önlerinizi
yönelme	önünüze	önlerinize
bulunma	önünüzde	önlerinizde
ayrılma	önünüzden	önlerinizden
tamlayan	önünüzün	önlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	önü	önleri
belirtme	önünü	önlerini
yönelme	önüne	önlerine
bulunma	önünde	önlerinde
ayrılma	önünden	önlerinden
tamlayan	önünün	önlerinin

Ön ad

ön (karşılaştırma daha ön, üstünlük en ön)

1. Önce olan..
   • Ön söz
2. Benzerler arasında ilk sırada olan.
   • "Ben, Anafartalar'da Mustafa Kemal'in bulunduğu en ön siperlerde de kurşun attım." - Aka Gündüz

Atasözleri

• arabanın ön tekerleği nereden geçerse art tekerleği de oradan geçer
• ön tekerlek nereye giderse arka tekerlek de oraya gider

Deyimler

ön almak, önde gelmek, öne almak, öne çıkmak, öne düşmek, öne sermek, öne sürmek, önü alınmak, önünde ardında gidilmez, önüne arkasına bakmadan, önüne bakmak, önüne bir kemik atmak, önüne çıkmak, önüne dikilmek, önüne düşmek, önüne geçmek, önüne gelen, önüne geleni kapar, ardına geleni teper, önüne katmak, önünü almak, önünü ardını düşünmemek, önünü kesmek

Türetilmiş Kavramlar

ön ad, ön alım, ön buharlaşma, ön büro, ön avurt, önayak, ön ayak, ön belirti, ön bilgi, ön çalışma, ön damak, ön denetim, ön deyi, ön deyiş, ön direk, ön doğru, ön ek, ön eleme, ön göğüs, öngörmek, öngörü, öngörülmek, ön gösterim, ön gün, ön hekim, ön içki, ön izleme, ön kabul, ön kayıt, ön kesinti, ön kol, ön koşul, ön libero, ön lisans, ön oda, ön oluş, ön ödeme, ön proje, ön rapor, ön seçici, ön seçim, ön ses, ön sevişme, önsezi, ön soruşturma, ön söz, ön sözleşme, ön şart, ön tasar, ön tasım, ön teker, ön uyum, ön ünlü, ön yargı, ön yaylak, ön yüzbaşı, önden çekişli, önü sıra, önünde sonunda, göz önü, başı önünde, göz önünde

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: ön (az)
• Fince: edusta (fi)

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: vorder (de)
• Azerice: ön (az)
• Eski Türkçe: ön‎ (otk) (ön)
• Estonca: eesmine (et)
• Fince: etumainen (fi), etu- (en), ensi- (en)
• Fransızca: antérieur (fr)
• İngilizce: anterior (en), foremost (en), front (en)
• İsveççe: främre (sv)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ön".
  TDK Özel Sözlük'te: ön"

• Kubbealtı Lugatı'nda "ÖN :"
• Nişanyan Sözlük'te: ön.

Azerice

Ad

ön

1. ön

Ön ad

ön

1. ön

Macarca

Adıl

ön

1. siz