İçeriğe atla

ilk

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ایلك (ilk) sözcüğünden devralındı

(ön ad): Her dizenin ilk harfi büyük yazılmış.

Ön ad

[düzenle]

ilk (karşılaştırma daha ilk, üstünlük en ilk)

  1. Zaman, sıra, yer ve önem bakımından ötekilerden önce gelen, son karşıtı; öncel.

ilk (belirtme hâli ilki, çoğulu ilkler)

  1. Herhangi bir şeyin en önde olanı, önce geleni.
    • "İnsanı insan yapan duyguların ilkidir aşk." - Necati Cumalı

Çekimleme

[düzenle]

Belirteç

[düzenle]

ilk

  1. Birinci olarak, en başta.
    • "İşte, önüme ilk çıkan kitapçıda, önüme ilk çıkan İngilizce kitaplara bakıyorum." - Adalet Ağaoğlu

Atasözleri

[düzenle]

ilk vuran okçudur

Türetilmiş Kavramlar

[düzenle]

ilk adım, ilk ağızda, ilkbahar, ilk bakışta, İlk Çağ, ilk çeyrek, ilk devre, ilk dördün, ilk elden, ilk gençlik, ilk gösteri, ilk göz ağrısı, ilk gün zarfı, ilkgüz, ilk kânun, ilk mektep, ilkokul, ilköğrenim, ilköğretim, ilk önce, ilk örnek, ilk planda, ilk sezi, ilk tasarım, ilk teşrin, ilk yardım, ilk yarı, ilkyaz

Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Azerice

[düzenle]
Diğer yazılışlar
Arap
Kiril илк
Latin ilk

ilk

  1. ilk

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

Ön ad

[düzenle]

ilk

  1. ilk