başucu

Türkçe

[ba'·şu·cu]

Ad

başucu (belirtme hâli başucunu, çoğulu başuçları)

1. (coğrafya, gök bilimi) yeryüzünde bir noktada çekülün gösterdiği doğrultunun gökyüzüne doğru olan yönü

Çekimleme

başucu adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	başucu	başuçları
belirtme	başucunu	başuçlarını
yönelme	başucuna	başuçlarına
bulunma	başucunda	başuçlarında
ayrılma	başucundan	başuçlarından
tamlayan	başucunun	başuçlarının

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	başucum	başuçlarım
belirtme	başucumu	başuçlarımı
yönelme	başucuma	başuçlarıma
bulunma	başucumda	başuçlarımda
ayrılma	başucumdan	başuçlarımdan
tamlayan	başucumun	başuçlarımın
2. tekil (senin)
yalın	başucun	başuçların
belirtme	başucunu	başuçlarını
yönelme	başucuna	başuçlarına
bulunma	başucunda	başuçlarında
ayrılma	başucundan	başuçlarından
tamlayan	başucunun	başuçlarının
3. tekil (onun)
yalın	başucu	başuçları
belirtme	başucunu	başuçlarını
yönelme	başucuna	başuçlarına
bulunma	başucunda	başuçlarında
ayrılma	başucundan	başuçlarından
tamlayan	başucunun	başuçlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	başucumuz	başuçlarımız
belirtme	başucumuzu	başuçlarımızı
yönelme	başucumuza	başuçlarımıza
bulunma	başucumuzda	başuçlarımızda
ayrılma	başucumuzdan	başuçlarımızdan
tamlayan	başucumuzun	başuçlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	başucunuz	başuçlarınız
belirtme	başucunuzu	başuçlarınızı
yönelme	başucunuza	başuçlarınıza
bulunma	başucunuzda	başuçlarınızda
ayrılma	başucunuzdan	başuçlarınızdan
tamlayan	başucunuzun	başuçlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	başucu	başuçları
belirtme	başucunu	başuçlarını
yönelme	başucuna	başuçlarına
bulunma	başucunda	başuçlarında
ayrılma	başucundan	başuçlarından
tamlayan	başucunun	başuçlarının

Deyimler

başucu kitabı, başucu noktası, başucu uzaklığı

Çeviriler

çeviriler

• Fince: lakipiste (fi)
• Türkmence: başuç (tk)

Çeviriler

çeviriler

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "başucu" maddesi