iyi

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: eylik, iy, iyilik, yiyi

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ایو (eyü), o da Eski Anadolu Türkçesi eygü, o da Ana Türkçe *ed-gü (fevkalade, iyi), bu da *ed (şey, mal)’dan türemiştir.

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: i·yi

Karşıt anlamlılar[düzenle]

[düzenle]

iyi (belirtme hâli iyiyi, çoğulu iyiler)

  1. (öğretim) öğrencinin değerlendirilmesinde kullanılan orta ile pekiyi arasındaki not

Çeviriler[düzenle]

Belirteç[düzenle]

iyi

  1. istenilen, beğenilen, yerinde, yararlı, uygun bir biçimde
    Bunun çocukları iyi çıktıkları için ölünceye kadar babalarına bakmışlar. - M. Ş. Esendal

Çeviriler[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
iyi daha iyi en iyi

iyi

  1. istenilen, beğenilen nitelikleri taşıyan, beğenilecek biçimde olan, kötü karşıtı
    Bir aralık iyi fal bildiğimi haremde duyurdum. - F. R. Atay
    Çoğu zaman "iyi huylu insan" diyeceğimize kısaca "iyi insan" deriz. Halbuki huyu, karakteri iyi olan, her zaman ahlâken iyi değildir.
  2. bol, çok, aşırı
    İyi yağmur yağdı.
  3. uğurlu, hayırlı, iyilik getiren
    İyi haberi getirince sevincimden alnından öptüm.
  4. esen, sağlıklı
    İyi ve sıhhatli olduğumu bildirebilirsiniz. - N. F. Kısakürek
  5. yerinde, uygun
    İyi cevap!
  6. doğru olan
    İyisi bu işe karışmamaktır.
  7. yeterli, yetecek miktarda olan
    Bu yün, hırka için iyidir.

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Deyimler[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Kaynaklar[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "iyi"