kol

Ayrıca bakınız: köl, кол

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi قول‎, Eski Türkçe qol‎ (qol).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈkol/
• Heceleme: kol

Ad

kol (belirtme hâli kolu, çoğulu kollar)

İnsan kolu (1)

Elbisenin kolu , aşağıya sarkıyor. (2)

Renkli olan, makinenin kolu. (3)

Koltuğun sadece bir ucunda kol var. (4)

1. (anatomi) İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm; dal.
   • 2022:Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, sayfa 305 , Dergâh Yayınları

     "Yalnız Selim tek başına, küçücük boyu ile önde, iki kollarını kavuşturmuş son derece eğlenceli bir şey seyredenlerin çehresiyle konuşanlara bakıyordu."

2. (giyim) Giyside vücudun bu bölümünü saran parça.
   • 2018: Semih ÖZTÜRK, 2018, Önce Dağlar Kar Tutacak, sayfa 34 , Varlık Yayınları

     "Cama sinen soluğunu pijamasının koluyla silip yatağa uzandı, yorganı burnuna kadar çekip dizlerini karnında birleştirdi."

3. (mühendislik) Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça.
   • 2006: Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, sayfa 158 , Yordam Kitap

     "Ayaklı fotoğraf makinesi benzer aygıtını meydana kurar. Çeyreği ödersin, kara bezi başına örtersin ve makinenin büyüteçli gözlüğünden bakarsın. Sinemacı da kolu çevirir."

4. Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça.
   • 2009 Nalân KARADUMAN, 2009, Şeyler Denizi, sayfa 17 , Kavis Kitap

     "Nice sonra sokak uyanıp pencereler açıldığında, o çoktan Hayriyanım'ın pencerelerini silip ardına kadar açmış, yollukları silkip evin önündeki merdivenin koluna atmış olurdu."

5. Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri; branş, dal, kısım, şube

    Türk Dil Kurumunun bilim ve uygulama kolları.

6. İş ekibi, grubu:
   • 1944: Ekmel İZDEM, 1944, Dünkü - Bugünkü Akhisar, sayfa 80 , Ülkü Basımevi

     "Çarşamba günleri yapılan idare heyeti toplantıları bir (öğretmenler kurulu) manzarası halini alıyor. Başkan, Dil-Edebiyat Kolu başkanı, Kitapsaray kolu başkanı, Ar Kolu başkanı ve Spor Kolu başkanı hep öğretmen."

7. Sıra.
   • 2006: Fahri ERDİNÇ, 2006, Acı Lokma, sayfa 55 , Yordam Kitap

     "Yangın bir koldan Orta mahalleye, bir koldan da Rum mahallesine yürüdü."

8. (hayvan anatomisi)Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü.
9. (bitki anatomisi) Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.
10. (müzik aletleri)Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü.
11. (askeriye) kanat
    • 1974: Hasan İzzettin DİNAMO, 1974, Kutsal İsyan 6, sayfa 191 , May Yayınları

      "Kolun önündeyse dört tank, ilk çağlar canavarlarının dört zırhlı örneği gibi ilerliyordu."

12. (denizcilik) Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri.
13. (polis) kolluk

     Lakin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi. — R. H. Karay

Çekimleme

kol adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	kol	kollar
belirtme	kolu	kolları
yönelme	kola	kollara
bulunma	kolda	kollarda
ayrılma	koldan	kollardan
tamlayan	kolun	kolların

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	kolum	kollarım
belirtme	kolumu	kollarımı
yönelme	koluma	kollarıma
bulunma	kolumda	kollarımda
ayrılma	kolumdan	kollarımdan
tamlayan	kolumun	kollarımın
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	kolun	kolların
belirtme	kolunu	kollarını
yönelme	koluna	kollarına
bulunma	kolunda	kollarında
ayrılma	kolundan	kollarından
tamlayan	kolunun	kollarının
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	kolu	kolları
belirtme	kolunu	kollarını
yönelme	koluna	kollarına
bulunma	kolunda	kollarında
ayrılma	kolundan	kollarından
tamlayan	kolunun	kollarının
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	kolumuz	kollarımız
belirtme	kolumuzu	kollarımızı
yönelme	kolumuza	kollarımıza
bulunma	kolumuzda	kollarımızda
ayrılma	kolumuzdan	kollarımızdan
tamlayan	kolumuzun	kollarımızın
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	kolunuz	kollarınız
belirtme	kolunuzu	kollarınızı
yönelme	kolunuza	kollarınıza
bulunma	kolunuzda	kollarınızda
ayrılma	kolunuzdan	kollarınızdan
tamlayan	kolunuzun	kollarınızın
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	kolu kolları	kolları
belirtme	kolunu kollarını	kollarını
yönelme	koluna kollarına	kollarına
bulunma	kolunda kollarında	kollarında
ayrılma	kolundan kollarından	kollarından
tamlayan	kolunun kollarının	kollarının

Deyimler

kol atmak, kol kanat olmak, kol kanat germek, kol kırılır yen içinde kalır, kolları kopmak, kollarını açmak, kollarının arasına almak, kollarını sallaya sallaya gelmek, kolları sıvamak, kolu kanadı kırılmak, koluna girmek, koluna kuvvet, kolunda altın bileziği olmak, kol uzatmak, kol vermek, kol vurmak, kola çıkmak, kol gezmek

Sözcük birliktelikleri

kol ağzı, kol akımı, kol bağı, kolbastı, kolbaşı, kol böreği, kol değirmeni, kol demiri, kol emekçisi, kol kapağı, kol kemiği, kol kola, kol nizamı, kol saati, aynakol, beşinci kol, çift kol, eğitsel kol, fakir kol, kafakol, karpuz kol, ön kol, sağkol, sağ kol, takma kol, truvakar kol, kolu uzun, avara kolu, cırcır kolu, çengi kolu, dağ kolu, deve kolu, imdat kolu, iş kolu, kantar kolu, kapı kolu, keşif kolu, kumanda kolu, rot kolu, sürgü kolu, tulumba kolu, vites kolu, yay kolu, yürüyüş kolu, zuhuri kolu, kolağası, karakol

Çeviriler

anatomi

• Afrikaanca: arm (af)
• Almanca: Arm (de) e

  İsviçre Almancası: Arm (de) e

• Aşağı Almanca: Arm (nds) e
• Arnavutça: ampara (sq), shollë (sq)
• Asturyasça: qol (ast)
• Aymaraca: ampara (ay)
• Azerice: qol (az)
• Bretonca: brec'h (br) d
• Danca: arm (da)
• Endonezce: lengan (id)
• Estonca: õlavars (et)
• Faroece: armur (fo)
• Farsça: بازو‎ (fa)
• Felemenkçe: arm (nl)
• Fince: käsivarsi (fi), hiha (fi), varsi (fi), siipi (fi)
• Fransızca: bras (fr), manche (fr) d
• Friuli dili: braç (fur)
• Gagavuzca: kol (gag)
• Guaranice: jyva (gn)
• İngilizce: arm (en), shaft (en), stem (en)
• İrlandaca: géag (ga)
• İskoçça: gairdean (gd)
• İspanyolca: brazo (es) e

  Yahudi İspanyolcası: braso (lad)

• İsveççe: arm (sv) g, ärm (sv) g
• İtalyanca: braccio (it) e
• Katalanca: braç (ca)
• Kazakça: кол (kk) (kol), қол (kk) (qol)
• Kırgızca: қол (ky) (қol)
• Limburgca: erm (li)
• Macarca: kar (hu)
• Malayca: lengan (ms)
• Malgaşça: sandry (mg)
• Norveççe: arm (no)
• Özbekçe: қўл (uz), qoʻl (uz)
• Portekizce: braço (pt) e
• Romanşça: bratsch (rm)
• Rusça: рука (ru) (ruka)
• Sicilyaca: vrazzu (scn)
• Somalice: gacan (so)
• Tatarca: qul (tt)

  Kırım Tatarcası: qol (crh)

• Telugu dili: బాహువు (te) (bāhuvu)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: qol‎ (otk) (qol)

  Osmanlı Türkçesi: قول‎ (ota)

• Türkmence: gol (tk)
• Urduca: بازو‎ (ur)
• Uygurca: بىلەك‎ (ug) (bilek)
• Yunanca:

  Modern Yunanca: μπράτσο (el) n (brátso)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kol" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de kol

Endonezce

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (sebzeler, turpgiller) lahana

Faroece

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (kimya) kömür

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe qol‎ (qol).

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (anatomi) kol

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İsveççe

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (elementler) karbon

Kısaltmalar

• C

İzlandaca

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (kimya) kömür

Norveççe

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol

1. (kimya) kömür

Zazaca

Söyleniş

• Heceleme: kol

Ad

kol d

1. boynuzu olmayan keçi
2. yontulmuş, sivri olmayan şey.