el

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2008 yılında
46. ve 47. haftanın sözcüğüydü.

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın el eller
Belirtme (-i) eli elleri
Yönelme (-e) ele ellere
Bulunma (-de) elde ellerde
Çıkma (-den) elden ellerden
Tamlayan elin ellerin

el -li

[1] (anatomi) kolun bilekten parmak uçlarına kadar olan, tutmaya ve yapmaya yarayan bölümü
[2] sahiplik, mülkiyet
[3] kez, defa
[4] (iskambil) iskambil oyunlarında oynama sırası
[5] (iskambil) iskambil oyunlarında her bir tur
[6] bazı cisim ve araçların tutmaya yarayan bölümü
[7] yakınların dışında kalan kimse, yabancı
[8] (toplum bilimi) memleket, ülke, yurt, il
[9] halk, ahali
[10] (halk ağzı) oba, aşiret

Söyleniş

/ˈeɫ/, çoğulu /eɫˈɫeɾ/

Heceleme

el, çoğulu el·ler

Çeviriler

Türk lehçeleri

Örnekler

[1] Hep sol elini' kullandığını görünce solak olduğunu anladım.
[1] El var, titrer durur, el var yumuk yumuk. El var pençe olmuş, el var yumruk. - Z. O. Saba
[2] Elimdeki bütün parayı bu eve yatırdım.
[3] İki el silah sesi duyuldu.
[5] Kış geceleri arkadaşlar arasında bir el poker çevirmek de keyiftir. - P. Safa
[6] Kapının eli gıcırdıyor.
[7] Kâtip benim, ben kâtibim, el ne karışır! - Halk türküsü
[8] Çöller, Yemen ellerinden beter imiş. - A. Gündüz
[9] Sen öyle hareket edersen eller ne der sonra?!
[10] Kalktı göç eyledi Afşar elleri. Ağır ağır giden eller bizimdir. - Dadaloğlu

Alt kavramlar

[1] çıkrık eli, havan eli, kaka el, kapı eli

Atasözleri

bir elin nesi var, iki elin sesi var

Deyimler

dünyadan el etek çekmek
el alışkanlığı
el etek öpmek
el üstünde gezmek
el üstünde tutulmak
elden gelmek
elden geçmek
elden gitmek
elinde kalmak
elinden gelmek
elinden geleni ardına koymamak
iki el bir baş için
yedi kat el

Sözcük birliktelikleri

[1] el arabası, el kaldırmak, el sabunu, el uzluğu

Köken

Eski Türkçe

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "el"
  • Vikipedi maddesi el

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] (coğrafya) memleket

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) el
[2] el (yabancı)

Köken

Eski Türkçe äl

İspanyolca[düzenle]

Tanımlık eril[düzenle]

[1] İspanyolcadaki eril belirli tanımlık

Benzer sözcükler

[1] la (dişil); las (çoğul dişil); los (çoğul eril)

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

el:
çekim
tekil tekil çoğul çoğul
ortak belirsiz belirli belirsiz belirli
yalın (en) el elen - -
tamlayan els elens - -
[1] (elektrik) elektrik

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (coğrafya) memleket
[2] (toplum bilimi) millet
[3] (yerleşim birimi) köy

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] (coğrafya) memleket
[2] (toplum bilimi) millet

Osmanlıca[düzenle]

[düzenle]

[1] "Arapça harfi tarif" olup, kelimelerin başında bulunur. İsmin manasını tarif ve tayin etmeye yarar. Arapçada tamlama ve özel isimlerde, Osmanlıcadaki izafet ve sıfat tamlamalarında kullanılır

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) el