kolsuz

Türkçe

Adam, kolsuz bir üst giyinmiş. (2)

Köken

• kol + -suz

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /koɫˈsuz/
• Heceleme: kol‧suz

Ön ad

kolsuz (karşılaştırma daha kolsuz, üstünlük en kolsuz)

1. Kolu olmayan.
2. (giyim) Kol dikilmemiş giysi.
   • Babaannemi üzmemek için kolsuz bluz bile giymezdim.

     — Esra PEKİN, 2011, Lilith, s. 87, Sel Yayıncılık

Çeviriler

çeviriler

• Türkmence: golsuz (tk)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "kolsuz".
  TDK Özel Sözlük'te: kolsuz"

• Kubbealtı Lugatı'nda "KOLSUZ :"