düzen

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: /dyˈzen/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: dü·zen

[düzenle]

düzen (belirtme hâli düzeni, çoğulu düzenler) -ni

  1. belli yöntem, ilke veya yasalara göre kurulmuş olan durum
    Bilhassa toprak ve silah meselelerinin bir düzene konmasını, hem de tezelden istediler." - F. Otyam
  2. soyut ve somut nesnelerin sıraya, hedefe, maksada göre sıralanması, konsept
  3. tertip, yerleştirme
    Evin en bozuk düzeninde bile hastalığa mahsus birtakım aletler vardır. - R. N. Güntekin
  4. bir devletin belli başlı ilkeleri bakımından idarede tuttuğu yol, yönetim şekli
  5. (mecaz) bir kimseye, bir kuruluşa karşı toplu olarak alınan gizli karar, dolap, komplo
  6. topluca ve gizlice yürütülen herhangi bir plan, dolap, komplo
  7. dolap, hile
    Hile, düzen dağarcığından elbette yeni bir şey bulup çıkaracak. - E. E. Talu
  8. (müzik) müzik aletlerinde ses ayarı, akort
  9. (toplum bilimi) toplumsal bir yapı içinde ögelerin bütüne, bütünün ögelere ve ögelerin birbirlerine göre ilişkileri
    Orta hâlli ailelerin kurduğu bu düzende herkesin bacası tüten, kapısı çalınan bir evi var. - N. Meriç
  10. alet edevat takımı
  11. bez dokuma tezgâhı*Azerice: sistem (az), tərtib (az)

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

düzence, düzenci, düzencik, düzenken, düzenle, düzenli, düzense, düzensiz

Kaynakça[düzenle]