koyun

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2008 yılında
4. haftanın sözcüğüydü.

Türkçe[düzenle]

Koyunlar

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ko·yun

Köken 1[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قویون (koyun), Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪

[düzenle]

koyun (belirtme hâli koyunu, çoğulu koyunlar) -nu

  1. (boynuzlugiller) geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan
  2. (mecaz) verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse
Çekimleme[düzenle]
Bilimsel adı[düzenle]


Deyimler[düzenle]
Sözcük birliktelikleri[düzenle]
Türetilmiş kavramlar[düzenle]
Çeviriler[düzenle]

Köken 2[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

koyun (belirtme hâli koynu, çoğulu koyunlar)

  1. kollar arası, kucak
    Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem. - Y. K. Karaosmanoğlu
  2. (giyim) göğüsle giysi arası
    Kesesini koynunda taşır.
  3. (mecaz) koruyucu, şefkatli çevre
    Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik.
Çekimleme[düzenle]
Eş anlamlılar[düzenle]

Köken 3[düzenle]

Çekimli eylem[düzenle]

  1. koymak eyleminin ikinci tekil şahıs emir kipi.
Üst kavramlar[düzenle]
Alt kavramlar[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "koyun"
Atasözleri[düzenle]


Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪

[düzenle]

koyun

  1. (boynuzlugiller) koyun