koyun

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: köyün

Türkçe[düzenle]

Koyunlar

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ko‧yun

Köken 1[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قویون(koyun) sözcüğünden devralındı

[düzenle]

koyun (belirtme hâli koyunu, çoğulu koyunlar)

  1. (boynuzlugiller, evcil hayvanlar) geviş getirenlerden, eti, sütü, yapağısı ve derisi için yetiştirilen evcil hayvan
  2. (mecaz) verilen buyruklara uyan, kendi kişiliğini gösteremeyen kimse
Çekimleme[düzenle]
Bilimsel adı[düzenle]
Deyimler[düzenle]
Sözcük birliktelikleri[düzenle]
Türetilmiş kavramlar[düzenle]
Çeviriler[düzenle]

Köken 2[düzenle]

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪(q̊¹uń) sözcüğünden devralındı

[düzenle]

koyun (belirtme hâli koynu, çoğulu koyunlar)

  1. kollar arası, kucak
    Ninem bizde bulunduğu zamanlar onun koynundan başka bir yerde yattığımı hiç bilmem. - Y. K. Karaosmanoğlu
  2. (giyim) göğüsle giysi arası
    Kesesini koynunda taşır.
  3. (mecaz) koruyucu, şefkatli çevre
    Hepimiz bu yurdun koynunda yetiştik.
Çekimleme[düzenle]
Eş anlamlılar[düzenle]

Köken 3[düzenle]

koy + -un

Eylem[düzenle]

  1. koymak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci çoğul şahıs olumlu çekimi
Üst kavramlar[düzenle]
Alt kavramlar[düzenle]
Atasözleri[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "koyun"

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe 𐰸𐰆𐰪(q̊¹uń) sözcüğünden

[düzenle]

koyun

  1. (boynuzlugiller) koyun