parça

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /paɾˈt͡ʃa/
• Heceleme: par‧ça

Köken

Osmanlı Türkçesi پارچه‎, Farsça پارچه‎ (pârçe).

Ad

parça (belirtme hâli parça, çoğulu parçalar)

Bina, yolu iki parçaya bölüyor (1)

Kırık bir kap parçası (2)

8 parçadan oluşan bir roman (3)

İstiklal Marşı parçası (6)

1. Bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey; pare
   • Yolun bu parçası bozuk.
2. Bir bütünden kopma, kırılma, yırtılma vb. yoluyla ayrılmış bölüm; [[lime], şerha
   • Alınacakları bir gece önceden küçük bir karton parçasına yazmıştır." - Haldun Taner
3. Birkaçı bir araya geldiğinde bir bütünü oluşturan şeylerin her biri; uzuv, modül
   • On parçadan yapılmış bir oda takımı.
4. Tane
   • Üç parça elbiselik kumaş
5. Pasaj
   • "Hayatımın en acı ve tatlı saatleri bunun başında geçti, eserimin en güzel parçalarını onun kenarında yazdım." - Reşat Nuri Güntekin
6. (müzik) Müzik eseri
7. Nesne
   • "Bu defaki gidişimizde, eşyamızın arasında taç gibi değerli bir parça da vardı." - Ayla Kutlu
8. (mecaz) Küçümseme ve değersiz sayma bildiren bir söz:
   • Hüsrev bey gibi koskoca bir paşazade ne diye nikâhlamış üç paralık hizmetçi parçasını.

     — Pınar KÜR, 1983, 3. baskı, Asılacak Kadın, s. 32, Yazarlar ve Çevirmenler Yayın Üretim Kooperatifi
9. (müzik) müzik parçası kavramının kısa şekli
10. (argo) Güzel, alımlı kız veya kadın.

Çekimleme

parça adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	parça	parçalar
belirtme	parçayı	parçaları
yönelme	parçaya	parçalara
bulunma	parçada	parçalarda
ayrılma	parçadan	parçalardan
tamlayan	parçanın	parçaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	parçam	parçalarım
belirtme	parçamı	parçalarımı
yönelme	parçama	parçalarıma
bulunma	parçamda	parçalarımda
ayrılma	parçamdan	parçalarımdan
tamlayan	parçamın	parçalarımın
2. tekil (senin)
yalın	parçan	parçaların
belirtme	parçanı	parçalarını
yönelme	parçana	parçalarına
bulunma	parçanda	parçalarında
ayrılma	parçandan	parçalarından
tamlayan	parçanın	parçalarının
3. tekil (onun)
yalın	parçası	parçaları
belirtme	parçasını	parçalarını
yönelme	parçasına	parçalarına
bulunma	parçasında	parçalarında
ayrılma	parçasından	parçalarından
tamlayan	parçasının	parçalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	parçamız	parçalarımız
belirtme	parçamızı	parçalarımızı
yönelme	parçamıza	parçalarımıza
bulunma	parçamızda	parçalarımızda
ayrılma	parçamızdan	parçalarımızdan
tamlayan	parçamızın	parçalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	parçanız	parçalarınız
belirtme	parçanızı	parçalarınızı
yönelme	parçanıza	parçalarınıza
bulunma	parçanızda	parçalarınızda
ayrılma	parçanızdan	parçalarınızdan
tamlayan	parçanızın	parçalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	parçası	parçaları
belirtme	parçasını	parçalarını
yönelme	parçasına	parçalarına
bulunma	parçasında	parçalarında
ayrılma	parçasından	parçalarından
tamlayan	parçasının	parçalarının

Deyimler

ahu parçası, ateş parçası, ay parçası, bir parça, daire parçası, doğru parçası, kaç parça olayım, müzik parçası, parça başına, parça bohçası, parça bölük, parça işi, parça parça, parça pürçük, parça pinçik, yedek parça

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Stück (de) n
• Azerice: parça (az)
• Eski Türkçe: çart‎ (otk) (çart), tikim‎ (otk) (tikim), tikkü‎ (otk) (tikkü), tikü‎ (otk) (tikü)
• Estonca: Eğer biliyorsanız lütfen bir çeviri ekleyiniz.
• Farsça: پارچه‎ (fa) (pârçe)
• Felemenkçe: deel (nl), gedeelte (nl), onderdeel (nl), stuk (nl)
• Fince: pala (fi), kappale (fi), osa (fi), musiikkikappale (fi), kipale (fi), namu (fi)
• Fransızca: pièce (fr), partie (fr), morceau (fr)
• Gagavuzca: parça (gag)
• İngilizce: part (en), piece (en), segment (en)
• Kırım Tatarcası: Eğer biliyorsanız lütfen bir çeviri ekleyiniz.
• Osmanlı Türkçesi: پارچه‎}
• Rusça: обрезок (ru) (obrezok)
• Sırp-Hırvatça: komad (sh), parče (sh)
• Türkmence: paara (tk), parça (tk), üleş (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "parça" maddesi

Azerice

Ad

parça

1. parça

Gagavuzca

Köken

Farsça پارچه (pârçe)

Ad

parça

1. parça

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence

Ad

parça

1. parça

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.