parça

Türkçe

Söyleniş

IPA^(anahtar): /paɾˈt͡ʃa/

Heceleme: par‧ça

Köken

Osmanlı Türkçesi پارچه‎, Farsça پارچه‎ (pârçe).

Ad

parça (belirtme hâli parçayı, çoğulu parçalar)

Bina, yolu iki parçaya bölüyor (1)

Kırık bir kap parçası (2)

8 parçadan oluşan bir roman (3)

İstiklal Marşı parçası (6)

1. Bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey; pare
   • Yolun bu parçası bozuk.
2. Bir bütünden kopma, kırılma, yırtılma vb. yoluyla ayrılmış bölüm; [[lime], şerha
   • Alınacakları bir gece önceden küçük bir karton parçasına yazmıştır." - Haldun Taner
3. Birkaçı bir araya geldiğinde bir bütünü oluşturan şeylerin her biri; uzuv, modül
   • On parçadan yapılmış bir oda takımı.
4. Tane
   • Üç parça elbiselik kumaş
5. Pasaj
   • "Hayatımın en acı ve tatlı saatleri bunun başında geçti, eserimin en güzel parçalarını onun kenarında yazdım." - Reşat Nuri Güntekin
6. (müzik) Müzik eseri
7. Nesne
   • "Bu defaki gidişimizde, eşyamızın arasında taç gibi değerli bir parça da vardı." - Ayla Kutlu
8. (mecaz) Küçümseme ve değersiz sayma bildiren bir söz:
   • Bir çoban parçasısın, olmasa bile koyun. / Daima eğeceksin başkalarına boyun. - Kemalettin Kamu
9. (müzik) müzik parçası kavramının kısa şekli
10. (argo) Güzel, alımlı kız veya kadın.

Çekimleme

parça adının çekimi

		tekil	çoğul
yalın		parça	parçalar
belirtme		parçayı	parçaları
yönelme		parçaya	parçalara
bulunma		parçada	parçalarda
ayrılma		parçadan	parçalardan
tamlayan		parçanın	parçaların
iyelik
		tekil	çoğul
1. tekil	yalın	parçam	parçalarım
	belirtme	parçamı	parçalarımı
	yönelme	parçama	parçalarıma
	bulunma	parçamda	parçalarımda
	ayrılma	parçamdan	parçalarımdan
	tamlayan	parçamın	parçalarımın
2. tekil	yalın	parçan	parçaların
	belirtme	parçanı	parçalarını
	yönelme	parçana	parçalarına
	bulunma	parçanda	parçalarında
	ayrılma	parçandan	parçalarından
	tamlayan	parçanın	parçalarının
3. tekil	yalın	parçası	parçaları
	belirtme	parçasını	parçalarını
	yönelme	parçasına	parçalarına
	bulunma	parçasında	parçalarında
	ayrılma	parçasından	parçalarından
	tamlayan	parçasının	parçalarının
1. çoğul	yalın	parçamız	parçalarımız
	belirtme	parçamızı	parçalarımızı
	yönelme	parçamıza	parçalarımıza
	bulunma	parçamızda	parçalarımızda
	ayrılma	parçamızdan	parçalarımızdan
	tamlayan	parçamızın	parçalarımızın
2. çoğul	yalın	parçanız	parçalarınız
	belirtme	parçanızı	parçalarınızı
	yönelme	parçanıza	parçalarınıza
	bulunma	parçanızda	parçalarınızda
	ayrılma	parçanızdan	parçalarınızdan
	tamlayan	parçanızın	parçalarınızın
3. çoğul	yalın	parçası parçaları
	belirtme	parçasını parçalarını
	yönelme	parçasına parçalarına
	bulunma	parçasında parçalarında
	ayrılma	parçasından parçalarından
	tamlayan	parçasının parçalarının

Deyimler

ahu parçası, ateş parçası, ay parçası, bir parça, daire parçası, doğru parçası, kaç parça olayım, müzik parçası, parça başına, parça bohçası, parça bölük, parça işi, parça parça, parça pürçük, parça pinçik, yedek parça

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Stück (de) n
• Azerice: parça (az)
• Eski Türkçe: çart‎ (otk) (çart), tikim‎ (otk) (tikim), tikkü‎ (otk) (tikkü), tikü‎ (otk) (tikü)
• Estonca: Eğer biliyorsanız lütfen bir çeviri ekleyiniz.
• Farsça: پارچه‎ (fa) (pârçe)
• Felemenkçe: deel (nl), gedeelte (nl), onderdeel (nl), stuk (nl)
• Fince: pala (fi), kappale (fi), osa (fi), musiikkikappale (fi), kipale (fi), namu (fi)
• Fransızca: pièce (fr), partie (fr), morceau (fr)
• Gagavuzca: parça (gag)
• İngilizce: part (en), piece (en), segment (en)
• Kırım Tatarcası: Eğer biliyorsanız lütfen bir çeviri ekleyiniz.
• Osmanlı Türkçesi: پارچه‎}
• Rusça: обрезок (ru) (obrezok)
• Sırp-Hırvatça: komad (sh), parče (sh)
• Türkmence: paara (tk), parça (tk), üleş (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "parça" maddesi

Azerice

Ad

parça

1. parça

Gagavuzca

Köken

Farsça پارچه (pârçe)

Ad

parça

1. parça

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence

Ad

parça

1. parça

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.