son

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: søn, soñ

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın son sonlar
Belirtme (-i) sonu sonları
Yönelme (-e) sona sonlara
Bulunma (-de) sonda sonlarda
Çıkma (-den) sondan sonlardan
Tamlayan sonun sonların

son -nu

  1. , sınır
  2. bir şeyin en arkadan gelen bölümü, bitim, nihayet, akıbet
    Kışın sonu.
    Bu yolun sonu.
  3. (mecaz) ölüm
  4. (fizyoloji, jinekoloji) döl eşi

Yazılışlar[düzenle]

صون

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "son"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan, ilk karşıtı, ahir
Gündüzün son ışıklarıyla beraber sanki odadan eşya da çekiliyordu. - P. Safa
[2] en arkada bulunan
Son vagon.
[3] artık ondan ötesi veya başkası olmayan
Son atlıkarıncayı Kadırga meydanında birkaç yıl evvel görmüştüm. - H. A. Yücel
[4] olanca
Son kuvvetiyle: Ya Ali! diye bağırdı. - M. Ş. Esendal

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] son

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] son

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: song

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

Tekil Çoğul
son son
sons
[1] (primatlar, aile) oğul, erkek evlat

İskoç İngilizcesi[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, aile) oğul

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, aile) oğul

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (sayılar) sayı

Volapük dili[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, aile) oğul

Zazaca[düzenle]

[düzenle]

[1] ant