son

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: søn, soñ

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın son sonlar
Belirtme (-i) sonu sonları
Yönelme (-e) sona sonlara
Bulunma (-de) sonda sonlarda
Çıkma (-den) sondan sonlardan
Tamlayan sonun sonların

son -nu

[1] , sınır
[2] bir şeyin en arkadan gelen bölümü, bitim, nihayet, akıbet
Kışın sonu.
Bu yolun sonu.
[3] (mecaz) ölüm
[4] (fizyoloji, jinekoloji) döl eşi

Yazılışlar

صون

Deyimler

çıkmaz ayın son çarşambası
son ağırlık
son birim
son ek
son meşime
son sayı

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "son"

Türk lehçeleri

Çeviriler

Atasözleri

Ön ad[düzenle]

[1] şimdiki zamana en yakın zamandan beri olan veya bu zamanda yapılmış, olmuş olan, ilk karşıtı, ahir
Gündüzün son ışıklarıyla beraber sanki odadan eşya da çekiliyordu. - P. Safa
[2] en arkada bulunan
Son vagon.
[3] artık ondan ötesi veya başkası olmayan
Son atlıkarıncayı Kadırga meydanında birkaç yıl evvel görmüştüm. - H. A. Yücel
[4] olanca
Son kuvvetiyle: Ya Ali! diye bağırdı. - M. Ş. Esendal

Türk lehçeleri

Çeviriler

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] son

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] son

Köken

[1] Eski Türkçe song

Kaynakça

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

Tekil Çoğul
son son
sons
[1] (primatlar, akrabalık) oğul, erkek evlat

İskoç İngilizcesi[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, akrabalık) oğul

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, akrabalık) oğul

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

[1] (sayılar) sayı

Volapük dili[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, akrabalık) oğul

Zazaca[düzenle]

[düzenle]

[1] ant