İçeriğe atla

tür

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Tür, tur, Tur, tùr, túr

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
IPA(anahtar): [ˈt̪ʰyɾ̞̊], [tyɾˈleɾ]

Heceleme

[düzenle]
  • Heceleme: tür

tür (belirtme hâli türü, çoğulu türler)

(ad): Çiçeklerin hepsi lale türü. (2) Bu bitkiler de bir çiçek türünün özelliklerini taşıyor. (1)
  1. Aynı çeşit varlıklar veya nesneler içinde ortak özellikleri bulunanların her biri; soy, cins, kabîl
    • "Bir okuyucu için rahat okuma hissi veren yazı türleri bir başka okuyucu için sıkıcı olabilir." - Muhsin Kadıoğlu
  2. (biyoloji) Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm; zümre, janr
    "Türkiye’de bazı bitki türleri çok eski tarihlerden beri hastalıklara karşı ilaç olarak kullanılmaktadır." - Turhan Baytop
  3. (felsefe) Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram
    Parça bütünün, cins türün yerine geçti mi daralma olur. Hayvan canlı varlık karşısında türdür, aslan karşısında cinstir.
  4. (edebiyat) Eserlerin biçim ve içerik yönüyle ayrıldıkları bölümlerden her biri.


Ön ad

[düzenle]

tür (belirtme hâli türü, çoğulu türler)

  1. türlü
    • "Böyle bir araştırmayı bana öyle geliyor ki işte bu tip, bu tür politikacılar ve bu tür politikanın uydusu olmaktan bir şeyler umanlar istememektedir." - Tarık Buğra

Sözcük birliktelikleri

[düzenle]

alt tür, ad türü, nazım türü, sözcük türü,

Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Kazakça

[düzenle]

tür

  1. tür