İçeriğe atla

oğul

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Oğul, ogul

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /o.ˈ‿ul/, [o.ˈ‿ʊl]
  • Heceleme: o‧ğul

oğul (belirtme hâli oğlu, çoğulu oğullar)

  1. bazı kelimelerin anlamını pekiştirmek için kullanılan söz
     Hinoğlu hin.
  2. (aile, primatlar) erkek evlat
     Bir emrihak vâkî olduğu zaman yerimize oğullarımız geçecek. F. F. Tülbentçi
  3. (arıcılık) bir ana arıyla birlikte kovandan ayrılan, yeni yetişmiş arı topluluğu
     Oğul arısı.

Çekimleme

[düzenle]

Alt kavramlar

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Ünlem

[düzenle]

oğul

  1. yaşlı kimselerin genç erkeklere söylediği bir seslenme sözü
     Bu su onu da devirir oğul! S. F. Abasıyanık

Kaynakça

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: o‧ğul

oğul

  1. (aile, primatlar) oğul

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: o‧ğul

oğul

  1. (aile, primatlar) oğul

Salarca

[düzenle]
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

oğul

  1. (aile, primatlar) oğul

Türkmence

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: o‧ğul

oğul

  1. (aile, primatlar) oğul

Kaynakça

[düzenle]
  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.