oğul

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: oğlan

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

oğul (belirtme hâli oğulu, çoğulu oğullar) oğul -ğlu, -ulu

[1] (primatlar, aile) erkek evlat
Bir emrihak vaki olduğu zaman yerimize oğullarımız geçecek. - F. F. Tülbentçi
[2] bazı kelimelerin anlamını pekiştirmek için kullanılan bir söz
Hinoğluhin.
[3] (arıcılık) bir ana arıyla birlikte kovandan ayrılan, yeni yetişmiş arı topluluğu
Oğul arısı.

Söyleniş[düzenle]

IPA: oˈ‿ul, çoğulu IPA: o‿ulˈlaɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: o·ğul

Köken[düzenle]

Türkçe

Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "oğul"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Baba oğluna bir bağ bağışlamış, oğul babaya bir salkım üzüm vermemiş
Bir baba dokuz oğlu besler, dokuz oğul bir babayı beslemez
Çam ağacından ağıl olmaz, el çocuğundan oğul olmaz
Devlet oğul, mal tahıl, mülk değirmen
Kaldın mı oğul eline, müdara eyle geline
Oğlanınki oğul balı, kızınki bahçe gülü

Ünlem[düzenle]

[1] yaşlı kimselerin genç erkeklere söylediği bir seslenme sözü
Bu su onu da devirir oğul! - S. F. Abasıyanık

Azerice[düzenle]

[düzenle]

oğul

[1] (primatlar, aile) oğul

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

oğul

[1] (primatlar, aile) oğul

Salarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (primatlar, aile) oğul

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

oğul

[1] (primatlar, aile) oğul

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.