İçeriğe atla

erkek

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Erkek

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi آرزوق‎, Eski Türkçe erk‎ (erk, “erkek”).

Söyleniş

[düzenle]

erkek (belirtme hâli erkeği, çoğulu erkekler)

Bir erkeğin 3 boyutlu modellemesi. (1)
Erkek (2)
  1. (erkek) Yetişkin adam.
  2. (cinsiyet) İnsan, hayvan ve bitkilerin dişiyi dölleyecek cinsten olanı
    •  Erkek arıların takatleri kesilmeye başlar, bir bir dökülür, ölür giderler. — T. Buğra
  3. (aile) Koca
    •  Kadın erkeğini uğurladı.
  4. (biyoloji) Sperma oluşturan organizma.

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

erkek

  1. (mecaz, kişilik) Mert, sözüne güvenilir
  2. Girintili ve çıkıntılı olarak bir çift oluşturan nesnelerden çıkıntılı olanı.
  3. Sert, kolay bükülmez.
    • Erkek demir, erkek bakır.

Deyimler

[düzenle]

elinin hamuruyla erkek işine karışmak

İlgili kavramlar

[düzenle]

ağa, ağabey, amca, baba, bay, bey, büyükbaba, dayı, dede, delikanlı, dünür, efe, efendi, er, herif, kayınbaba, kayınbirader, kayınpeder, kral, kuzen, muallim, müdür, oğlan, prens, zeybek

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
bay
dişiyi dölleyecek cins
koca
dişiyi dölleyecek özellik

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "ERKEK :"
  • Nişanyan Sözlük'te: erkek.