İçeriğe atla

erkek

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Erkek

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi آرزوق, Eski Türkçe erk (erk, erkek).

Söyleniş

[düzenle]

erkek (belirtme hâli erkeği, çoğulu erkekler)

Erkek (2)
  1. (erkek) Yetişkin adam; bay, er, er kişi, kişi
  2. (erkek) İnsan, hayvan ve bitkilerin dişiyi dölleyecek cinsten olanı
    •  Erkek arıların takatleri kesilmeye başlar, bir bir dökülür, ölür giderler. T. Buğra
  3. (aile) Koca
    •  Kadın erkeğini uğurladı.
  4. (biyoloji)Sperma oluşturan organizma.

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

erkek (karşılaştırma daha erkek, üstünlük en erkek)

  1. (mecaz) Mert, sözüne güvenilir
  2. Girintili ve çıkıntılı olarak bir çift oluşturan nesnelerden çıkıntılı olanı.
  3. Sert, kolay bükülmez:
    • Erkek demir, erkek bakır.

Deyimler

[düzenle]

elinin hamuruyla erkek işine karışmak

Alt kavramlar

[düzenle]

ağa, ağabey, amca, baba, bay, bey, büyükbaba, dayı, dede, delikanlı, dünür, efe, efendi, er, herif, kayınbaba, kayınbirader, kayınpeder, kral, kuzen, muallim, müdür, oğlan, prens, zeybek

Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe erk (erk)

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: er‧kek

erkek

  1. (biyoloji) erkek

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: er‧kek

erkek

  1. (biyoloji) erkek

Türkmence

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: er‧kek

erkek

  1. (biyoloji) erkek