ant

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın ant antler
Belirtme (-i) anti antleri
Yönelme (-e) ante antlere
Bulunma (-de) antte antlerde
Çıkma (-den) antten antlerden
Tamlayan antin antlerin

ant -ti

[düzenle]

ant -dı

[1] (din) Tanrı'yı veya kutsal bilinen bir kişiyi, bir şeyi tanık göstererek bir olayı doğrulama, yemin, kasem
[2] kendi kendine söz verme, ahit
Andım var, bu işi yapacağım.

Söyleniş[düzenle]

IPA: /ˈant/, çoğulu IPA: /antˈlaɾ/

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ant

Köken[düzenle]

Türkçe:

Deyimler[düzenle]

[1] andını bozmak, ant içmek, ant olsun, ant verdirmek, ant vermek

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ant"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

antça, antçı, antçık, antken, antla, antlı, antsa, antsı, antsız
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] and, kasem, ahd-i peyman, sükende

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

[1] (böcekler, karıncalar) karınca

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] yemin

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] yemin

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] ant, yemin

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] ant, yemin, kasem