ant

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: ˈant, çoğulu IPA: antˈlaɾ

Heceleme[düzenle]

Heceleme: ant

[düzenle]

ant (belirtme hâli andı, çoğulu antlar)

  1. (hukuk) Tanrı'yı veya kutsal bilinen bir kişiyi, bir şeyi tanık göstererek bir olayı doğrulama, yemin, kasem
  2. kendi kendine söz verme, ahit
    Andım var, bu işi yapacağım.

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

antça, antçı, antçık, antken, antla, antlı, antsa, antsı, antsız

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ant"
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] and, kasem, ahd-i peyman, sükende

İngilizce[düzenle]

[düzenle]

ant

  1. (böcekler, karıncalar) karınca

Karaçay Balkarca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. (hukuk) yemin, ant

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

ant

  1. (hukuk) yemin, ant

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

ant

  1. (hukuk) yemin, ant

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

ant

  1. (hukuk) yemin, ant