İçeriğe atla

ses

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: SES, şeş, ün

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /ˈses/, [ˈs̪e̞s̪], /sesˈleɾ/
  • Heceleme: ses

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

ses (belirtme hâli sesi, çoğulu sesler)

  1. Kulağın duyabildiği titreşim; ün, çav, avaz, avaze, seda.
  2. Akciğerlerden gelen havanın gırtlakta oluşturduğu titreşim.
  3. Duygu ve düşünce.
  4. Herhangi bir davranış, tutum karşısında uyanan ruhsal tepki.
  5. Aralarında uyum bulunan titreşimler.

Deyimler

[düzenle]

ses çıkarmamak, ses etmemek, ses çıkmamak, ses etmek, ses getirmek, sesi ayyuka çıkmak, birinin sesi çıkmamak, birinin sesi kesilmek, sesini çıkarmamak, sesini dikleştirmek, sesini kesmek, sesini kısmak, sesini yükseltmek, ses kesilmek, ses vermek

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]


Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Afrikanca

[düzenle]

Sayı adı

[düzenle]

ses

  1. altı

Esperanto dili

[düzenle]

Sayı adı

[düzenle]

ses

  1. altı

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe säs

ses

  1. (akustik) ses, seda, ün

Kaynakça

[düzenle]
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarca

[düzenle]

Sayı adı

[düzenle]

ses

  1. altı

Sarduca

[düzenle]

Sayı adı

[düzenle]

ses

  1. altı

Türkmence

[düzenle]

ses

  1. (akustik) ses, ses

Zazaca

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Ana Hint-Avrupa dili *swéḱs sözcüğünden devralındı.

Sayı adı

[düzenle]

ses

  1. altı