isim

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: ism

Konu başlıkları

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın isim isimler
Belirtme (-i) ismi isimleri
Yönelme (-e) isme isimlere
Bulunma (-de) isimde isimlerde
Çıkma (-den) isimden isimlerden
Tamlayan ismin isimlerin

isim -smi

[1] kimseyi, bir şeyi anlatmaya, tanımlamaya, açıklamaya, bildirmeye yarayan kelime ya da kelimeler
[2] (mecaz) kişi
[3] herkesçe tanınmış veya işitilmiş olma durumu
[4] anılacak değer, önem
[5] (dil bilimi) canlı ve cansız varlıkları, duygu ve düşünceleri, çeşitli durumları bildiren kelime
[6] bir konuyu sürekli ve tekrar tekrar anlatış

Söyleniş

/iˈsim/, çoğulu /isimˈłeɾ/

Heceleme

i·sim, çoğulu i·sim·ler

Eş anlamlılar

[1] nam
[1, 5] ad
[2] insan

Çeviriler

Türk lehçeleri

Örnekler

[1] İsim dediğin Hz. Âdem'den bu yana kendini taşıyanı kâh usul usul yoğurur, kâh efsunlu iplerle sıkı sıkı bağlardı. İsim dediğin, yüksekte uçanın belini bükecek, alçaktan geçenin başını doğrultacak; pervasıza perva, korkusuza korku katacak kadar kudretli idi. - E. Şafak.
[2] Biz eskidikçe yaşlarımız yirmiden yirmi bire, yirmi birden yirmi ikiye bastıkça yeni yüzler, yeni isimler katılıyor aramıza. - Y. Z. Ortaç
[6] Senin isiminden bıkıp usandım.

Deyimler

isim yapmak

Sözcük birliktelikleri

[1] ismin hâli

Türetilmiş kavramlar

[1] isimce, isimcik, isimken, isimle, isimli, isimse, isimsi, isimsiz

Köken

Arapça اِسْمٌ (ism(un))‎

Kaynakça

  • Türk Dil Kurumu: "isim"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

[1] [[{{{2}}}#Şablon:dil:dil bilimi|{{{2}}}]] [[:dil bilimi:{{{2}}}|(dil bilimi)]] isim

Köken

Arapça اِسْمٌ (ism(un))‎