İçeriğe atla

koşmak

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken 1

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi قوشمق (koşmak) sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

koşmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi koşar)

Koşan bir atlet

Çekimleme

[düzenle]
  1. adım atışlarını artırarak ileri doğru hızla gitmek
     Ben kaçıyorum, abim de arkamdan koşuyor. Adalet Ağaoğlu
  2. bir işle çok ilgilenmek, koşuşturmak
     Yok, yok, dedi, akşamdan beri ben koştum, biraz da onlar yorulsunlar. Memduh Şevket Esendal
  3. bir yere ivedilikle gitmek
     Pencerede dolaşan gölgelerden bir şeyler sezmeye çalışarak koşuyorum. Yusuf Ziya Ortaç
  4. birini, bir işte görevlendirmek
     İşe koşmak.
  5. birlikte görmesi için bir şeyi, bir kişiyi başka birinin yanına katmak, arkadaş olarak vermek
  6. hayvanı çekeceği arabaya, sabana v.s.ne bağlamak
     Atları arabaya koşmak.
  7. koşuya çıkmak
     Doru at bugün koşmayacak.
  8. (mecaz) kovalamak, üstüne düşmek, izlemek
     İki yıldır bu işin peşinden koşuyorum.

Zıt anlamlılar

[düzenle]

Üst kavramlar

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Köken 2

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

koşmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi koşar)

  1. at, öküz gibi hayvanlar çekebilsin diye arabasını, düveni, sabanı v.s. hazırlamak
     Bir adam yolla da arabayı koşsun.
  2. bir kişiyi arkadaşlık etmek üzere başkasının yanına vermek
     Yanına bir adam koşalım, yalnız gitme.
  3. bir kişiyi bir işle görevlendirmek
     Küçük yaşlarda babası onu işe koşuyordu.
  4. birlikte görmesi için bir şeyi başka birinin yanına katmak, arkadaş olarak vermek
  5. hayvanı çekeceği arabaya, sabana, düvene v.s. bağlamak
     Atları arabaya koştun mu?

Eş anlamlılar

[düzenle]

Karşıt anlamlılar

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]
Benzer kelimeler
[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: koş‧mak

Eylem

[düzenle]
  1. eşar söylemek
  2. inşad, ilave, tertib etmek

Kaynakça

[düzenle]
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.