İçeriğe atla

çok

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: COK, cok, сок

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Eski Türkçe

Söyleniş

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

çok

(ön ad): Burada çok kitap var. (1)
  1. Sayı, nicelik, değer, güç, derece vb. bakımından büyük ve aşırı olan.
    • zıt anlamlısı: az
    • eş anlamlısı: hayli
    •  Bana matematik çok kolay geldi. — F. R. Atay

Belirteç

[düzenle]

çok

  1. Aşırı bir biçimde.
    • eş anlamlısı: fena
    •  Biz çocuklar evimizi çok beğendik. — A. Kutlu

Atasözleri

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

çok gelmek, çok görmek, çok olmak, çok söylemek, çok şey!, çok şükür,

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

çok anlamlı, çok ayaklılar, çok başlı, çokbilmiş, çok çok, çok düzlemli, çok eşli, çok fazlı, çok geçmeden, çokgen, çok gizli, çok gözeli, çok hücreli, çok karılı, çok katlı, çok kısa dalga, çok kocalılık, çok milletli, çok ortaklı, çok partili, çoksatar, çok sesli, çok sözlü, çok şiddetli fırtına, çok tanrıcı, çok tanrılı, çok taraflı, çok terimli, çok uluslu, çok yanlı, çok yıllık, çok yönlü, çok yüksek gerilim, çok yüzlü, az çok, birçok, pek çok, birçoğu

Çeviriler

[düzenle]
aşırı bir şekilde

Çeviriler

[düzenle]
büyük ve aşırı olan

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "ÇOK :"