ocak

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2008 yılında
3. haftanın sözcüğüydü.
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Ocak, Oçak, oçak

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

Ses Dosyası: Loudspeaker.svg ocak, Çoğul: Loudspeaker.svg

Heceleme[düzenle]

Heceleme: o·cak

Köken[düzenle]

Eski Türkçe oçak < od, ot + ak

[düzenle]

ocak (belirtme hâli ocağı, çoğulu ocaklar) -ğı

[1] Ocak
Vikipedi
ocak hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.
  1. (mutfak eşyaları) ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma vb. amaçlarla kullanılan yer
    Üç balıkçı güneş batarken kumların üzerine iki taştan bir ocak yaptılar ve ateş yaktılar. - Halikarnas Balıkçısı
  2. (mimarlık) şömine
    Ocağın önünde oturup acayip bir dikkatle odunların yanışına bakar. - Y. K. Karaosmanoğlu
  3. (aletler) ısı vererek üzerine veya içine konulan maddeleri ısıtan, pişiren, kaynatan, eriten araç veya alet
    Anlaşılan çamaşırcı giderken ocağı tam söndürmemiş olacak. - H. Taner
  4. (ekonomi) kahvelerde, kuruluşlarda çay, kahve vb.nin yapıldığı yer
    Konuşmalar iyice kızışmaya başladığı vakit kahve ocağının önünde görünür. - S. Birsel
  5. yer üstünde veya yer altında cevher çıkarılan yer
    Mermer ocağı. Kömür ocağı.
  6. bahçelerde ve bostanlarda her tür meyve ve sebze ekimine ayrılmış, çevresinden biraz yükseltilmiş toprak çukuru
    Mustafa, arkasına güçlü kuvvetli bir kadın takmış, üç evleğine çizgiler, ocaklar açıyordu. - S. F. Abasıyanık
  7. aynı amaç ve düşünceyi paylaşanların kurdukları kuruluş veya toplandıkları, görev yaptıkları yer
    Başlangıçtan beri burası bir vatansever ocağı idi. - F. R. Atay
  8. (aylar) yılın birinci ayı, kânunusani
    Ocak ayını sevmem, oldum olası. - B. Felek
  9. (tarih) yeniçeri teşkilatını oluşturan odalardan her biri
  10. ev, aile, soy
    Henüz temelleri atılmayan kendi ocağım kurulmadan yıkılmıştı. - A. Gündüz
  11. bazı hastalıkları iyi ettiğine inanılan aile

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Benzer sözcükler[düzenle]

od, oda, odak, odun, otağ

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ocak"

Atasözleri[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

ocak

  1. (aylar) ocak

Kaynakça[düzenle]

  • Eyuboğlu, İsmet Zeki (1998). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul: Sosyal Yayınlar. ISBN 975-738-472-2.
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki