birinci

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Ayrıca bakınız: ilk

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

birinci (belirtme hâli birinciyi, çoğulu birinciler)

  1. zaman, yer, sıra bakımından başkalarından önce gelen kimse, şey
    Birincisi ne kadar mağrur ise öbürü o kadar yılışık. - Y. Z. Ortaç
  2. sırada, önem sırasında en üstün olan kimse
    Sınıfın birincisi olduğundan imtihanlara girişinde... - Ö. Seyfettin
  3. ulaşım araçlarında mevki, sınıf
    Bütün grubu hiç olmazsa ilk ineceğimiz iskeleye kadar birincide götürmek istemişti. - R. N. Güntekin

Köken[düzenle]

Türkçe bir + -inci

Kaynakça[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. (sıral sayılar) bir sayısının sıra sıfatı
  2. (mecaz) en iyi, her şeyde ilk olmak
  3. nitelikli ve üstün olan

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

birinci

  1. öncü

Sıral sayı[düzenle]

  1. birinci

Gagavuzca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. ilk

Sıral sayı[düzenle]

  1. birinci

Kırım Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] (') birinci