ot

Ayrıca bakınız: Ott, öt

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈot/
• Heceleme: ot

Ad

ot (belirtme hâli otu, çoğulu otlar)

Vikipedi

ot hakkında Türkçe Vikipedi'de ansiklopedik bilgi bulabilirsiniz.

Ot

1. (bitki anatomisi) toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler

   Etrafımızda uzun otlar, yalçın kayalar vardı. - Aka Gündüz

2. (halk ağzı) (Kahramanmaraş ağzı) (Andırın ağzı) (Düziçi ağzı) dudak arasına atılan meşe külü ve tütünden yapılan keyif verici madde

Üst kavramlar

bitki, madde

Deyimler

ata et, ite ot vermek, ayağının bastığı yerde ot bitmemek, çanına ot tıkamak, çemen otu, eğrelti otu, limon melisa otu, ot gibi, ot yoldurmak, sinirli ot, süpürge otu

Türetilmiş kavramlar

otça, otçu, otçuk, otken, otla, otlu, otsa, otsu, otsuz

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Gras (de) n
• Arnavutça: bar (sq)
• Azerice: ot (az)
• Başkurtça: үлән (ba) (ülän)
• Beyaz Rusça: трава (be) d (trava)
• Çekçe: tráva (cs) d
• Danca: græs (da)
• Eski Türkçe: çüşek‎ (otk) (çüşek)
• Felemenkçe: gras (nl)
• Fince: ruoho (fi)
• Fransızca: herbe (fr) d
• Gagavuzca: ot (gag)
• İngilizce: grass (en)
• İspanyolca: hierba (es) d
• İsveççe: gräs (sv)
• İtalyanca: erba (it) d
• Gagavuzca: ot (gag)
• Kazakça: шөп (kk) (şöp), (şöp) от (kk) (ot) (ot)
• Kırgızca: чөп (ky) (çöp), (çöp) шибер (ky) (şiber) (şiber)
• Kürtçe: giya (ku)
• Lehçe: trawa (pl) d
• Macarca: fű (hu)
• Türkmence: ot (tk)
• Ukraynaca: трава (uk) d (trava)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "ot".
  TDK Özel Sözlük'te: ot"

Atasözleri

• Ayağının bastığı yerde ot bitmez
• Ot kökü üstünde biter
• Şahin küçük, et yer; deve büyük, ot yer
• Yılanın sevmediği ot, deliğinin ağzında biter

Azerice

Ad

ot

1. (bitki anatomisi) ot

Karakalpakça

Ad

ot

1. (yangın) ateş
2. (bitki anatomisi) ot

Kumanca

Ad

ot

1. (yangın) ateş

Özbekçe

Ad

ot (çoğulu otlar)

1. (atgiller) at
2. (dil bilimi) ad, isim