ot

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Ott, öt

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: ot

[düzenle]

Ot

ot (belirtme hâli odu, çoğulu otlar)

ot -tu

  1. (bitki bilimi) toprak üstündeki bölümleri odunlaşmayıp yumuşak kalan, ilkbaharda bitip bir iki mevsim sonra kuruyan küçük bitkiler
  2. (halk ağzı) (Kahramanmaraş) (Andırın) (Düziçi) dudak arasına atılan meşe külü ve tütünden yapılan keyif verici madde

Çeviriler[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Ayağının bastığı yerde ot bitmez
Ot kökü üstünde biter
Şahin küçük, et yer; deve büyük, ot yer
Yılanın sevmediği ot, deliğinin ağzında biter

Deyimler[düzenle]

ata et, ite ot vermek
ayağının bastığı yerde ot bitmemek
çanına ot tıkamak
çemen otu
ot yoldurmak

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ot"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

ot

  1. (bitki bilimi) ot

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. (kimyasal süreçler) ateş
  2. nar
  3. ağu, zehir
  4. geç mânâsına dahi gelir

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe

[düzenle]

ot

  1. (bitki bilimi) ot

Karaçay Balkarcası[düzenle]

[düzenle]

  1. (kimyasal süreçler) ateş

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

ot

  1. (kimyasal süreçler) ateş

Özbekçe[düzenle]

[düzenle]

ot

  1. (atgiller) at
  2. ad, isim

Şorca[düzenle]

Nuvola apps kate.png
Düzenleme yapıldıktan sonra bu not silinmelidir.

[düzenle]

  1. ateş

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

ot

  1. (kimyasal süreçler) ateş

Uygurca[düzenle]

[düzenle]

ot

  1. (bitki bilimi) ot