soy

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈsoj/
• Heceleme: soy

Ad

soy (belirtme hâli soyu, çoğulu soylar)

(ad, antropoloji): Tablodaki yüzlerin tamamı Osmanlı soyundan (1)

1. (antropoloji, aile) Bir atadan gelen kimselerin topluluğu.
   • eş anlamlıları: ev, ası, cins, ırk, nesep, sülale, uruk, kan
   • Ey kendinden olanı bile hunharca katleden bir soyun evlatları!

     — 2011, Esra PEKİN, Lilith, Sel Yayıncılık, s. 47
2. (biyoloji) tür kelimesinin eş anlamlısı
3. (eskimiş, edebiyat) Şiir formundaki sözler
   • Boy boyladı, soy soyladı. - Dede Korkut

Ön ad

soy

1. İyi ve üstün nitelikleri bulunan.
   • "Hâlbuki sanat görüşleri, bize anlattıkları dünya bambaşka olsa da soy romancılar bir noktada birleşirler: Uyanık düş görmede." - Yaşar Nabi Nayır

Eylem

soy

1. soymak sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Atasözleri

• armudu soy ye, elmayı say ye
• ata da soy gerek, ite de
• elmayı soy da ye, armudu say da ye
• gözsüzden gözlü doğar, dilsizden dilli doğar, ille deli soy kovar
• soy asma, soyuna çeker

Deyimler

soya çekmek

Türetilmiş kavramlar

soyadı, soyağacı, soy gazlar, soy ismi, soykırım, soy kütüğü, soy oluş, soy sop, soy yapısı, soya çekim, alt soy, üst soy, yan soy, köpek soyu

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Geschlecht (de) n, Gattung (de)
• Azerice: əsil-nəsil (az), soy (az)
• Eski Türkçe: şüt‎ (otk) (şüt)
• Fince: suku (fi), laji (fi)
• Gagavuzca: soy (gag)
• İngilizce: kin (en), sort (en)
• İsveççe: släkt (sv)

Çeviriler

çeviriler

• İngilizce: people descended from a common ancestor (en)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "soy".
  TDK Özel Sözlük'te: soy"

• Kubbealtı Lugatı'nda "SOY :"
• Nişanyan Sözlük'te: soy.

Azerice

Ad

soy

1. soy

Gagavuzca

Ad

soy

1. soy

Köken

Eski Türkçe soj

Kırım Tatarcası

Adıl

soy

1. çeşit, kısım

   Kaysı soyun kördün?: Hangi çeşidini gördün?

İngilizce

Ad

soy (çoğulu soys)

1. (bitki bilimi) soya
2. (aşçılık) soya sosu