biz

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Durum Tekil Çoğul
Yalın ben biz
Belirtme (-i) beni bizi
Yönelme (-e) bana bize
Bulunma (-de) bende bizde
Çıkma (-den) benden bizden
Tamlayan benim bizim
[1] Bizler
[3] Biz

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın biz bizler
Belirtme (-i) bizi bizleri
Yönelme (-e) bize bizlere
Bulunma (-de) bizde bizlerde
Çıkma (-den) bizden bizlerden
Tamlayan bizin bizlerin

biz -zi

[1] (aletler) katı bir şeyi dikerken iğne geçirecek yeri delmek için kullanılan, çelikten yapılmış, sivri uçlu ve ağaç saplı araç, tığ
[2] maraş işinde kalın karton parçalarının iğneyi kırmamasını sağlamak ve delik delmek işleminde kullanılmak üzere hazırlanmış tahta saplı, ince sivri uçlu bir tür çuvaldız
[3] (mersin balığıgiller, balıklar) ülkemiz sularında yaşayan bir mersin balığı türü (Acipenser nudiventris), şip

Yazılışlar[düzenle]

بز

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe:

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "biz"

Bilimsel adı[düzenle]

[3] Acipenser nudiventris

Ayrıca bakınız[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Adıl[düzenle]

Türkçe şahıs zamirleri
Adet 1. şahıs 2. şahıs 3. şahıs
Tekil ben sen o
Çoğul biz siz onlar
[1] (şahıs zamirleri) çokluk birinci kişiyi gösteren söz, kişi adılı, ve bazen teklik birinci kişi zamiri "ben" yerine kullanılan söz

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Azerice[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) biz

[düzenle]

[1] (aletler) biz

Bretonca[düzenle]

[düzenle]

[1] (anatomi) parmak

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] yıldırım, aşın, çakın

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] biz (kunduracı bizi)

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: bi-jez

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) biz

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: biz

Atasözleri[düzenle]

Bir evde iki kız, biri çuvaldız biri biz
Davulu biz çaldık, parsayı başkası topladı
Zurnayı biz çaldık parsayı o topladı

Deyimler[düzenle]

herkes gider Mersin’e biz gideriz tersine

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

Kısaltma[düzenle]

[1] business

Kırım Tatarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] biz
Durum Tekil Çoğul
Yalın men biz
Belirtme (-i) meni bizi
Yönelme (-e) mana bizge
Bulunma (-de) mende bizde
Çıkma (-den) menden bizden
Tamlayan menim bizim

Özbekçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) biz

Türkmence[düzenle]

Adıl[düzenle]

[1] (kişi adılları) biz

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.