biz

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search

Türkçe[düzenle]

[1] Bizler
[3] Biz

[düzenle]

biz (belirtme hâli bizi, çoğulu bizler)

  1. (aletler) katı bir şeyi dikerken iğne geçirecek yeri delmek için kullanılan, çelikten yapılmış, sivri uçlu ve ağaç saplı araç, tığ
  2. maraş işinde kalın karton parçalarının iğneyi kırmamasını sağlamak ve delik delmek işleminde kullanılmak üzere hazırlanmış tahta saplı, ince sivri uçlu bir tür çuvaldız
  3. (mersin balığıgiller, balıklar) ülkemiz sularında yaşayan bir mersin balığı türü (Acipenser nudiventris), şip

Çekimleme[düzenle]

Bilimsel adı[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. (kişi adılı): çokluk birinci kişiyi gösteren söz, kişi adılı, ve bazen teklik birinci kişi zamiri "ben" yerine kullanılan söz

Çeviriler[düzenle]

Ayrıca bakınız[düzenle]

Türkçe kişi adılları
Adet 1. kişi 2. kişi 3. kişi
Tekil ben sen o
Çoğul biz siz onlar

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "biz"

Ek okumalar[düzenle]

Azerice[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. biz

[düzenle]

biz

  1. (aletler) biz

Bretonca[düzenle]

[düzenle]

biz

  1. (anatomi) parmak

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. yıldırım, aşın, çakın

Gagavuzca[düzenle]

Köken 1[düzenle]

Eski Türkçe bi-jez

[düzenle]

biz

  1. biz (kunduracı bizi)

Köken 2[düzenle]

Eski Türkçe biz

Adıl[düzenle]

  1. biz
Atasözleri[düzenle]
Deyimler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İngilizce[düzenle]

Kısaltma[düzenle]

  1. business

Kırım Tatarca[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. biz

Özbekçe[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. biz

Türkmence[düzenle]

Adıl[düzenle]

  1. biz

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.