pis

Türkçe

Söyleniş

• Heceleme: pis

Ön ad

pis (karşılaştırma daha pis, üstünlük en pis)

Pis bir ayak (1)

Pis bir sahil (2)

1. kirli
2. kendinde pislik olan veya pislenmiş olan
   • Lağım suları pistir.
3. beğenilmeyecek durumda olan, kötü, zararlı
   • Şu pis dünyanın acılarında bile öyle bir tat var ki her şeye razıyım. - R. N. Güntekin
4. (mecaz) çirkin, sevimsiz olan
   • Demin o pis, ukala suratıyla sırıta sırıta yanıma yaklaştı. - R. N. Güntekin
5. (mecaz) içinden çıkılması çok güç, karışık
   • Pis bir iş.

Türetilmiş Kavramlar

pis bıyık, pisboğaz, pis lakırtı, pis pis, pis söz, pis su, ağzı pis

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: çirkli (az)
• Fince: epäsiisti (fi)
• İngilizce: dirty (en), filthy (en), foul (en), untidy (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "pis" maddesi

Atasözleri

• İt değmekle deniz pis olmaz
• Kedi uzanamadığı ciğere, pis der

Azerice

Ön ad

pis

1. tatsız

Çağatayca

Ad

1. uyuz illeti, kaşı ve kirpiyi dökülmüş

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe

Ön ad

pis

1. pis

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Şorca

Adıl

1. (kişi adılı): biz

Haitice

Ad

pis

1. pire

İrlandaca

Ad

pis

1. (baklagiller, sebzeler) bezelye

Zazaca

Ön ad

pis (karşılaştırma pisêr veya dehana pis, üstünlük tewr pis veya en pis, dişili pise veya pisı)

1. pis
2. çirkin