İçeriğe atla

Türkçe

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
IPA(anahtar): /ˈtyɾc.t͡ʃe/
(dosya)
Heceleme: Türk‧çe

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi تركجه (Türk + -çe)

Özel ad

[düzenle]

Türkçe (belirtme hâli Türkçeyi), çoğulu Türkçeler, sahiplik şekli Türkçe -si

  1. (diller) Türklerin konuştuğu ve yazdığı dillerin genel adı; Türki
    • Türk yavrusu hıçkırıklarını zapt edemeyerek Türkçe 'Bulgarca bilmem!' dedi. - Yahya Kemâl Beyatlı
    • Türkçesi pek iyi değildir.
  2. (eğitim) Türkçe dersi kavramının kısaltması
  3. (eğitim) Türkçe kursu kavramının kısaltması

Çekimleme

[düzenle]

Belirteç

[düzenle]

Türkçe

  1. Türkçe
    • Mektubu Türkçe yazdı.

Ön ad

[düzenle]

Türkçe (karşılaştırma daha Türkçe, üstünlük en Türkçe)

  1. Türkçede yazılmış olan
    • Alman eşi artık Türkçe kitap bile okuyabiliyor.

Sözcük Birliktelikleri

[düzenle]


Çeviriler

[düzenle]


Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]


Ek okumalar

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]