orta

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla

Türkçe[düzenle]

Heceleme[düzenle]

Heceleme: or·ta

Yazılışlar[düzenle]

اورتا

[düzenle]

orta (belirtme hâli ortayı, çoğulu ortalar) orta -sı

  1. bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer
    Tam bağın ortasına geldikleri zaman düşman askerlerini gördüler. - Y. K. Karaosmanoğlu
  2. başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre
    Yılın ortası. Haftanın ortası. Günün ortası. Kışın ortası.
  3. bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm
    Seccadesini ortasından kesip ikiye böldüler. - Ö. Seyfettin
  4. ne uzun ne kısa, midi
  5. ne büyük ne küçük, midi
  6. iyi ile kötü arasındaki durum
  7. öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece
    Orta ile geçti.
  8. defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri
  9. (fizik) bir olayın, içinde gerçekleştiği yer
  10. (matematik) orantı
  11. (spor) futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına havadan yollamak için yaptığı vuruş
    Aut çizgisinden nefis bir orta... - H. Taner
  12. (tarih) yeniçeri ocağında tabur


Deyimler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

[1] sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen
[2] her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan
Hademe orta bölmeyi açmak üzere koştu. - R. H. Karay
[3] iki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan, tutarlı, ılımlı, vasat

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "orta"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

orta

  1. orta

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Otoro orta

[düzenle]

orta

  1. orta

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

orta

  1. orta

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

orta

  1. orta

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki