kötü
Görünüm
| Ayrıca bakınız: kotu |
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi كوتی sözcüğünden devralındı (köti), büyük olasılıkla Batı Ermenice kot'i ("cüzzamlı") kelimesinden alıntıdır; karş. Çanıllı Türkçesi kötü "zayıf, cılız".[1].[2].
Söyleniş
[düzenle]Ön ad
[düzenle]kötü (karşılaştırma daha kötü, üstünlük en kötü)
- İstenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen, iyi karşıtı; bet, yaş, yavuz, bed, berbat, fena,
- 2008: Ahmet TELLİ, 2008, Barbar ve Şehlâ, sayfa 73 , Everest Yayınları
- "Hiçbir şey daha kötü olamaz/Kötü biten bir aşk sonrasından."
- 2008: Ahmet TELLİ, 2008, Barbar ve Şehlâ, sayfa 73 , Everest Yayınları
- Zararlı, tehlikeli
- Kötü adam
- Korku, endişe veren
- Yabancının bu kötü kastına yalnız azmimizle karşı koyduk. - R. E. Ünaydın
- Kaba ve kırıcı
- Kızına söylemedik kötü lakırdı bırakmamış. - M. Ş. Esendal
- Kişi veya toplum üzerinde olumsuz etkileri olan
Belirteç
[düzenle]kötü
- Aşırı, çok.
Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]kötü kişi olmak, kötü kötü düşünmek, kötü olmak, kötü söylemek, kötüye çekmek, kötüye kullanmak
Sözcük birliktelikleri
[düzenle]kötü adam, kötü göz, kötü haber, kötü huylu, kötü kadın, kötü kalpli, kötü yol, iyi kötü, iyisiyle kötüsüyle
Çeviriler
[düzenle]ön ad
|
Çeviriler
[düzenle]Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "kötü" maddesi
Gagavuzca
[düzenle]Köken
[düzenle]Ön ad
[düzenle]kötü
Kaynakça
[düzenle]- Etymological Dictionaries - Andras Rajki
Tatarca
[düzenle]Ad
[düzenle]kötü
Eylem
[düzenle]kötü
Kategoriler:
- Osmanlı Türkçesi kökenli Türkçe sözcükler
- Osmanlı Türkçesinden devralınan Türkçe sözcükler
- Türkçe 2 heceli sözcükler
- Türkçe IPA okunuşu olan sözcükler
- Türkçe sözcükler
- Türkçe ön adlar
- Türkçe kitaptan tanıklıklar
- Türkçe belirteçler
- Türkçe kökenli Gagavuzca sözcükler
- Gagavuzca sözcükler
- Gagavuzca ön adlar
- Tatarca sözcükler
- Tatarca adlar
- Tatarca eylemler