kötü

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: kotu

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe köti, o da Ana Türkçe.

Söyleniş[düzenle]

Heceleme: kö·tü

Belirteç[düzenle]

  1. aşırı, çok
Kız, oğlana kötü tutuldu.

Karşıt anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
kötü daha kötü en kötü
  1. istenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen
Hamakat, dalalet ve kötü niyetin bu kadarına söylenebilecek bir şey yoktur. - N. F. Kısakürek
  1. zararlı, tehlikeli
Kötü adam.
  1. korku, endişe veren
Yabancının bu kötü kastına yalnız azmimizle karşı koyduk. - R. E. Ünaydın
  1. kaba ve kırıcı
Kızına söylemedik kötü lakırdı bırakmamış. - M. Ş. Esendal
  1. kişi veya toplum üzerinde olumsuz etkileri olan

Eş anlamlılar[düzenle]

  • (hoşa gitmeyen): fena

Karşıt anlamlılar[düzenle]

  • (hoşa gitmeyen): iyi

Çeviriler[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

İyi evlat babayı vezir, kötü evlat rezil eder
Kötü komşu insanı hacet sahibi eder
Kötü söyleme eşine, ağı katar aşına

Deyimler[düzenle]

iyiye iyi, kötüye kötü demek
kötü yola sapmak

İlgili sözcükler[düzenle]

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe köstäk

Ön ad[düzenle]

  1. kötü

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

kötü

  1. sürü

Eylem[düzenle]

  1. beklemek
  2. (hayvanları) gütmek