merkez

Ayrıca bakınız: Merkez

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi مركز‎, Arapça مَرْكَز‎ (markez).

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /meɾ.ˈkez/
• Heceleme: mer‧kez

Ad

merkez (belirtme hâli merkezi, çoğulu merkezler)

Türkiye Cumhuriyeti'nin merkezi (1)

İlçe merkezi (4)

1. (kamu yönetimi) Bir bölgenin veya kuruluşun yönetim yeri.
   • 2022:Ahmet Hamdi TANPINAR, 2022, 39. baskı, Huzur, sayfa 382 , Dergâh Yayınları

     "Bayezıt'ta nahiye merkezi, bu cins resmî binalara mahsus o acayip ve dolu çıplaklık içinde, iki elektrik lambasının ışığında sanki tetikte uyuyordu."

2. Bir işin öğretildiği yer.
   • Er eğitim merkezi.
3. Bir işin yoğun olarak yapıldığı yer.
4. Belirli bir yerin ortası; özek.
   • Şehir merkezi.
5. (polis) polis karakolu
   • "Sizi merkezimize gönderip tevkif ettireceğim." - Aka Gündüz
6. (mecaz) Biçim, tarz.
7. (matematik) Bir kapalı eğrinin veya bazı çokgenlerde köşegenlerin kesişme noktası.
8. (matematik) Bir dairenin veya bir küre yüzeyinin her noktasından aynı uzaklıkta bulunan iç nokta.
   • Daire merkezi. Küre merkezi.

Çekimleme

merkez adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	merkez	merkezler
belirtme	merkezi	merkezleri
yönelme	merkeze	merkezlere
bulunma	merkezde	merkezlerde
ayrılma	merkezden	merkezlerden
tamlayan	merkezin	merkezlerin

iyelik ekleriyle

1. tekil (benim)	tekil	çoğul
yalın	merkezim	merkezlerim
belirtme	merkezimi	merkezlerimi
yönelme	merkezime	merkezlerime
bulunma	merkezimde	merkezlerimde
ayrılma	merkezimden	merkezlerimden
tamlayan	merkezimin	merkezlerimin
2. tekil (senin)	tekil	çoğul
yalın	merkezin	merkezlerin
belirtme	merkezini	merkezlerini
yönelme	merkezine	merkezlerine
bulunma	merkezinde	merkezlerinde
ayrılma	merkezinden	merkezlerinden
tamlayan	merkezinin	merkezlerinin
3.tekil (onun)	tekil	çoğul
yalın	merkezi	merkezleri
belirtme	merkezini	merkezlerini
yönelme	merkezine	merkezlerine
bulunma	merkezinde	merkezlerinde
ayrılma	merkezinden	merkezlerinden
tamlayan	merkezinin	merkezlerinin
1. çoğul (bizim)	tekil	çoğul
yalın	merkezimiz	merkezlerimiz
belirtme	merkezimizi	merkezlerimizi
yönelme	merkezimize	merkezlerimize
bulunma	merkezimizde	merkezlerimizde
ayrılma	merkezimizden	merkezlerimizden
tamlayan	merkezimizin	merkezlerimizin
2. çoğul (sizin)	tekil	çoğul
yalın	merkeziniz	merkezleriniz
belirtme	merkezinizi	merkezlerinizi
yönelme	merkezinize	merkezlerinize
bulunma	merkezinizde	merkezlerinizde
ayrılma	merkezinizden	merkezlerinizden
tamlayan	merkezinizin	merkezlerinizin
3. çoğul (onların)	tekil	çoğul
yalın	merkezi merkezleri	merkezleri
belirtme	merkezini merkezlerini	merkezlerini
yönelme	merkezine merkezlerine	merkezlerine
bulunma	merkezinde merkezlerinde	merkezlerinde
ayrılma	merkezinden merkezlerinden	merkezlerinden
tamlayan	merkezinin merkezlerinin	merkezlerinin

Deyimler

merkeze alınmak, merkeze almak

Türetilmiş kavramlar

merkez açı, merkez ilçe, merkezkaç, merkez parti, merkez üs, merkez valisi, iç merkez, ağırlık merkezi, alışveriş merkezi, deprem merkezi, etkinlik merkezi, haber merkezi, hükûmet merkezi, iletişim merkezi, indirim merkezi, iş merkezi, kâr merkezi, konuşma merkezi, kültür merkezi, mükemmeliyet merkezi, moral eğitim merkezi, ordu merkezi, sağlık merkezi, satış merkezi, tam bakım merkezi, ticaret merkezi, yerleşim merkezi, dış merkezli, eş merkezli, gün merkezli, yer merkezli

Çeviriler

merkez

• Almanca: Mitte (de) d, Zentrum (de) n
• Arapça: مَرْكَز‎ (ar) e (markez)
• Azerice: mərkəz (az)
• Fince: keskus (fi), poliisiasema (fi), keskipiste (fi)
• Fransızca: centre (fr) d
• Gagavuzca: merkez (gag)
• İngilizce: centre (en) (Birleşik Krallık), center (en) (ABD)
• İspanyolca: centro (es) e
• İsveççe: center (sv) n, centrum (sv) n
• Norveççe: sentrum (no) n
• Özbekçe: markaz (uz)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: مركز‎ (ota)

• Türkmence: merkez (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "merkez" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de merkez

Gagavuzca

Köken

Arapça مَرْكَز‎ (markez)

Söyleniş

• Heceleme: mer‧kez

Ad

merkez

1. merkez

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Türkmence

Köken

Arapça مَرْكَز‎ (markez)

Söyleniş

• Heceleme: mer‧kez

Ad

merkez

1. merkez (kuruluş)

Kaynakça

• Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.