durmak
Görünüm
Türkçe
[düzenle]Eylem
[düzenle]durmak (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi durur)



- hareketsiz durumda olmak
- Motorlu su taşıtlarından biri de kanal rıhtımının tam bizim önümüze düşen bir noktasında demir atmış duruyordu. - Y. K. Karaosmanoğlu
- işlemez olmak, çalışmamak
- Bileğimdeki saat durmuş. - A. Gündüz
- bir yerde bir süre oyalanmak, eğlenmek, eğleşmek, tevakkuf etmek
- Yolda nerede çeşme gördümse durdum, elimi yüzümü yıkadım, su içtim. - N. Cumalı
- dinmek, kesilmek
- Yağmur durdu.
- varlığını sürdürmek
- Türklerin yüzlerce yıl önceki kitabeleri hâlâ duruyor.
- var olmak
- Bu kadar dersim dururken sinemaya nasıl gideyim?
- beklemek, dikilmek
- Oturacak değil, ayakta duracak yer yok. - R. N. Güntekin
- birisinin malı olarak bulunmak veya o malla ilişkisi olmak
- Yazlık eviniz hâlâ duruyor mu?
- kalmak
- Artık çok durmamış, yanındaki hanımla birlikte balodan çıkmış. - M. Yesari
- bir yerde olmak veya bulunmak
- Aspirin getirmeyeceğini adı gibi biliyordu çünkü çekmecesinde dokunulmamış bir kutu duruyordu. - T. Buğra
- belli bir durumda, bir görevde bulunmak
- Her gelişimde ben de maçları seyreder, kaleci dururdum. - H. Taner
- ara vermek
- yaşamak
- Anneannen duruyor mu?
- Sabahtan beri hiç durmadım.
- Ağacın meyve veya çiçek vermeye başlaması.
- 2025: Cabir ÖZYILDIZ, 2025 Dünyanın Bütün Karıncaları, sayfa 58 , Vacilando Kitap
- "Bahar buralara bütün kentlerden evvel gelir. Yağmur bereketini esirgemez, toprak suya doyar, portakal ağaçları çiçeğe durur."
- 2025: Cabir ÖZYILDIZ, 2025 Dünyanın Bütün Karıncaları, sayfa 58 , Vacilando Kitap
Çekimleme
[düzenle]durmak eyleminin çekimi
Yardımcı eylem
[düzenle]durmak
- Kök veya gövdeleri sonuna -a (-e) zarf-fiil eki almış fiillere gelerek süreklilik bildiren birleşik fiiller oluşturur.
- Çalışadurmak, bakadurmak, getiredurmak, yiyedurmak gibi.
Deyimler
[düzenle]dolap beygiri gibi dönüp durmak, selam durmak, sürtüp durmak, üstünde durmak
Çeviriler
[düzenle]çeviriler
|
Kaynakça
[düzenle]- Türk Dil Kurumuna göre "durmak" maddesi
Türkmence
[düzenle]Eylem
[düzenle]durmak
Kaynakça
[düzenle]- Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.