İçeriğe atla

etmek

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi ایتمك (etmek) sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

[düzenle]

Eylem

[düzenle]

etmek (üçüncü tekil şahıs geniş zaman çekimi eder)

  1. birini bir şeyden mahrum bırakmak
     Çocuğu ebeveyninden ettiler.
  2. bulmak, erişmek
     Hemşerileri gelir, kemençe gibi bir çalgıyla sabahı ederlerdi. R. H. Karay
  3. demek, söylemek
     Emrah eder düştüm dile. Bülbül figan eder güle. Erzurumlu Emrah
  4. eşit değer kazanmak
     İki iki daha dört eder.
  5. herhangi bir kıymette olmak
     Kira dâhil olduğu hâlde aylık masrafımız tam beş lira ediyordu. Ö. Seyfettin
  6. iyi, kötü zarflarıyla birlikte davranmak
     Ne kadar iyi ettiniz de geldiniz!
  7. kötülükte bulunmak
     Ah iki bardak süt, sen bana neler ettin? S. F. Abasıyanık
  8. küçük veya büyük abdestini yapmak
     Çocuk altına etti.
  9. yapmak
     Şemsi, sıra düştükçe emlâk komisyonculuğu ediyordu. H. Taner

Çekimleme

[düzenle]

Zıt anlamlılar

[düzenle]

Alt kavramlar

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Yardımcı eylem

[düzenle]

etmek

  1. bir işi yapmak

Kaynakça

[düzenle]

Kumanca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: et‧mek

Eylem

[düzenle]

etmek

  1. ekmek

Türkmence

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: et‧mek

Eylem

[düzenle]

etmek

  1. etmek, yapmak

Kaynakça

[düzenle]
  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.