köy

Ayrıca bakınız: koy

Türkçe

Köken

Farsça

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈcøj/, [ˈcʰœj]
• Heceleme: köy

Ad

köy (belirtme hâli köyü, çoğulu köyler)

Türkiye'de bir köy

1. (yerleşim birimleri) Belediye teşkilatına sahip olmayan, ortak veya özel malları bulunan, nüfusu iki binden aşağı olan, genellikle tarımsal alanda çalışılan, konutları ve öteki yapıları bu hayata uygun yerleşim birimi; köylük yer, köy yeri, karye
   • "Vatanseverlik, doğduğu yeri, evini, köyünü, müstakil devlet sınırları içinde memleketini sevmektir." - Orhan Seyfi Orhon
   • Bu ilçenin 13 köyü var.
2. Böyle bir yerleşim biriminde oturan halkın bütünü:
   • Bu olay üzerine bütün köy ayağa kalktı.

Çekimleme

köy adının çekimi

		tekil	çoğul
yalın		köy	köyler
belirtme		köyü	köyleri
yönelme		köye	köylere
bulunma		köyde	köylerde
ayrılma		köyden	köylerden
tamlayan		köyün	köylerin
iyelik
		tekil	çoğul
1. tekil	yalın	köyüm	köylerim
	belirtme	köyümü	köylerimi
	yönelme	köyüme	köylerime
	bulunma	köyümde	köylerimde
	ayrılma	köyümden	köylerimden
	tamlayan	köyümün	köylerimin
2. tekil	yalın	köyün	köylerin
	belirtme	köyünü	köylerini
	yönelme	köyüne	köylerine
	bulunma	köyünde	köylerinde
	ayrılma	köyünden	köylerinden
	tamlayan	köyünün	köylerinin
3. tekil	yalın	köyü	köyleri
	belirtme	köyüyü	köylerini
	yönelme	köyüye	köylerine
	bulunma	köyüde	köylerinde
	ayrılma	köyüden	köylerinden
	tamlayan	köyünün	köylerinin
1. çoğul	yalın	köyümüz	köylerimiz
	belirtme	köyümüzü	köylerimizi
	yönelme	köyümüze	köylerimize
	bulunma	köyümüzde	köylerimizde
	ayrılma	köyümüzden	köylerimizden
	tamlayan	köyümüzün	köylerimizin
2. çoğul	yalın	köyünüz	köyleriniz
	belirtme	köyünüzü	köylerinizi
	yönelme	köyünüze	köylerinize
	bulunma	köyünüzde	köylerinizde
	ayrılma	köyünüzden	köylerinizden
	tamlayan	köyünüzün	köylerinizin
3. çoğul	yalın	köyü köyleri
	belirtme	köyüyü köylerini
	yönelme	köyüye köylerine
	bulunma	köyüde köylerinde
	ayrılma	köyüden köylerinden
	tamlayan	köyünün köylerinin

Atasözleri

abdalın dostluğu köy görününceye kadar, görünen köy kılavuz istemez

Deyimler

itsiz köy gibi tenha, tahtalı köyü boylamak

Türetilmiş kavramlar

köylü, köylük

Çeviriler

yerleşim birimi

• Afrikaanca: dorp (af)
• Almanca: Dorf (de) n

  Yahudi Almancası: shtetl‎ (yi) (shtetl)

• Arapça: قَرْيَة‎ (ar) d (ḳarye)
• Arnavutça: fshat (sq), katund (sq)
• Âzerice: kənd (az)
• Bretonca: bourk (br), bourc'h (br), kêr (br)
• Bulgarca: ceлo (bg) (selo)
• Çekçe: vesnice (cs) d
• Danca: landsby (da)
• Ermenice: գիւղ (hy) (giwł), գեղ (hy) (geł).
• Estonca: küla (et)
• Farsça: دهکده‎ (fa), ده‎ (fa)
• Felemenkçe: dorp (nl)
• Fince: kylä (fi)
• Fransızca: bourg (fr), village (fr)
• Friuli dili: vilaç (fur)
• Gagavuzca: küü (gag)
• Galce: pentref (cy)
• Gucaratça: ગામડું (gu) (gāmḍũ)
• Gürcüce: sopeli (ka) (sopeli)
• Hausaca: ƙauye (ha)
• Hintçe: गांव (hi) (gā̃v)
• İbrânice: כפר‎ (he), קאזﭏ‎ (he)
• İngilizce: village (en)
• İspanyolca: aldea (es), pueblo (es)

  Yahudi İspanyolcası: kazal (lad)

• İsveççe: by (sv) g
• İtalyanca: borgo (it), paese (it), villaggio (it)
• Japonca: 村 (ja) (mura)
• Karaçay-Balkarca: el (krc)
• Katalanca: poble (ca) e
• Kazakça: ауыл (kk) (auıl)
• Kürtçe: gund (ku)
• Latince: pagus (la), vicus (la)
• Lehçe: wieś (pl), wioska (pl)
• Litvanca: ciems (lt)
• Lüksemburgca: Duerf (lb)
• Macarca: falu (hu)
• Malgaşça: tanàna kely (mg)
• Marathi dili: खेडेगाव (mr) (kheḍegāv)
• Mari dili: сола (mhr) (sola)
• Norveççe: landsby (no) e
• Özbekçe: qishloq (uz)
• Portekizce: povoado (pt), lugarejo (pt)
• Rumence: sat (ro), comună (ro)
• Rusça: деревня (ru) (derevnya), село (ru) (selo)
• Sanskritçe: ग्रामः (sa) (grāmaḥ)
• Sırp-Hırvatça:

  Latin: selo (sh)

• Sicilyaca: villaggiu (scn)
• Slovence: vas (sl)
• Şorca: aal
• Tagalogca: náyon (tl)
• Tatarca: avıl (tt), awıl (tt)
• Telugu dili: గ్రామము (te) (grāmamu)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: uluş‎ (otk) (uluş)

• Türkmence: oba (tk)
• Vietnamca: làng (vi)
• Yunanca:

  Modern Yunanca: χωριό (el) (chorió)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "köy" maddesi

Ek okumalar

• Vikipedi'de köy

Tatarca

Telaffuz

• Heceleme: köy

Ad

köy

1. (müzik) ezgi, melodi, şarkı