İçeriğe atla

köy

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: koy

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Farsça

Söyleniş

[düzenle]

köy (belirtme hâli köyü, çoğulu köyler)

Türkiye'de bir köy
  1. (yerleşim birimleri) Belediye teşkilatına sahip olmayan, ortak veya özel malları bulunan, nüfusu iki binden aşağı olan, genellikle tarımsal alanda çalışılan, konutları ve öteki yapıları bu hayata uygun yerleşim birimi.
    • eş anlamlıları: köylük yer, köy yeri, karye
    • "Kum köy„ Sakarya kenarında, hemen hemen yan yana denilecek kadar kasabaya yakın, kırk beş hanelik bir köydü.
      — 1936, Sait Faik ABASIYANIK, “Loğsa”, Ağaç, 7. sayı, s. 13
  2. Böyle bir yerleşim biriminde oturan halkın bütünü.
    • Bu olay üzerine bütün köy ayağa kalktı.

Çekimleme

[düzenle]

Atasözleri

[düzenle]

abdalın dostluğu köy görününceye kadar, görünen köy kılavuz istemez

Deyimler

[düzenle]

itsiz köy gibi tenha, tahtalı köyü boylamak

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

köylü, köylük

Çeviriler

[düzenle]
yerleşim birimi

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "KÖY :"
  • Nişanyan Sözlük'te: köy.

Ek okumalar

[düzenle]

Tatarca

[düzenle]

Telaffuz

[düzenle]
  • Heceleme: köy

köy

  1. (müzik) ezgi, melodi, şarkı