İçeriğe atla

yurt

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]
Eski Türkçe

Söyleniş

[düzenle]

yurt (belirtme hâli yurdu, çoğulu yurtlar)

  1. (sosyoloji) Bir halkın hâkim olduğu, üzerinde yaşadığı, kültürünü oluşturduğu toprak parçası; el, il, dar], vatan
    • Türk yurduna Türkiye denir.
  2. (coğrafya) memleket
    • Gerideki yurdunu on beş günden fazla boş bırakmak istemez. F. R. Atay
  3. bakıma ve barınmaya muhtaç bir grup insanın oturduğu, yetiştirildiği veya bakıldığı kurum
    • Güçsüzler yurdu.
  4. Sahip olunan arazi; emlak.
  5. (iskân) göçebe Türklerin oturduğu çadır
    • Orta Asya'da Türk ve Moğol göçebelerinin ev olarak kullandığı çadır.
  6. (eğitim, iskân) öğrencilerin kaldığı, barındığı yer
    • 2025: Levent KARATAŞ, 2025 Bunu Mektubuma Yazacağım, sayfa 118 , Kitap-lık , 239. sayı,
      "Küçük, küçücük bir şehirde üç katlı, gözlerden ırak bir yurt, haritada toplu iğne başı kadar bile yer tutmaz."
  7. diyar
    • Bu köy pehlivanlar yurdudur.
  8. Ana vatan olan yer.
  9. bir şeyin ilk veya çok yetiştirildiği yer
  10. (iskân) yörüklerin yazın veya kışın oturdukları yer


Atasözleri

[düzenle]

Alt kavramlar

[düzenle]

Kelime birliktelikleri

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]

Çağatayca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Lua hatası 9 satırında Modül:köken/şablonlar: The parameter "2" is not used by this template..
  1. memalik, mesken
  2. vatan, vilayet

Gagavuzca

[düzenle]

Köken

[düzenle]
Eski Türkçe

Söyleniş

[düzenle]
  • Lua hatası 9 satırında Modül:köken/şablonlar: The parameter "2" is not used by this template..

yurt

  1. yurt

Kaynakça

[düzenle]
  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.
  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki