oyun

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: oýun

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

  • Heceleme: o‧yun

[düzenle]

oyun

  1. oy (ad) sözcüğünün çekimi:
    1. tamlayan tekil
    2. ikinci tekil şahıs iyelik tekil

[düzenle]

oyun (belirtme hâli oyunu, çoğulu oyunlar)

  1. desise, düzen, entrika, hile
    Atatürk hiçbir zaman onların oyununa kanmış değildir. - H. Taner
  2. şaşkınlık uyandıran zayıf hüner
  3. (müzik) müzik eşliğinde yapılan hareketlerin tamamı
    Zeybek oyunu.
  4. (oyun) kabiliyet ve zekâ geliştirici, belli kuralları olan eğlence
    Bale, çelik çomak, dama, tavla, tenis oyundur.
  5. (oyun) kumar
    Bazıları oyun başından kalkar kalkmaz her şeyi unuturlar. - P. Safa
  6. (spor) bedence ve kafaca yetenekleri geliştirmek amacıyla yapılan, çevikliğe dayanan her türlü yarışma
    Akdeniz oyunları. Olimpiyat oyunları.
  7. (spor) güreşte rakibini yenmek için yapılan türlü şekillerde şaşırtıcı hareket
  8. (spor) tavlada, teniste taraflardan birinin belirli sayı kazanmasıyla elde edilen sonuç
  9. (tiyatro) tiyatro veya sinemada sanatçının rôlünü yorumlama şekli
  10. (tiyatro) seslendirilmek veya sahnede oynanmak için hazırlanmış eser
    Bazıları oyun başından kalkar kalkmaz her şeyi unuturlar. - P. Safa
    Cambazın oyunu.
    Hokkabazın oyunu.

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Atasözleri[düzenle]

Buğday ile koyun, geri yanı oyun
Kurtla koyun, kılıçla oyun olmaz

Kelime birliktelikleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "oyun"

Ek okumalar[düzenle]

Azerice[düzenle]

[düzenle]

oyun

  1. dans
  2. oyun

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe oj(oj)

[düzenle]

oyun

  1. oyun