yapma

Türkçe

Söyleniş

(fiil): IPA^(anahtar): /ˈjap.ma/

(isim, sıfat): IPA^(anahtar): /jap.ˈma/

• Heceleme: yap‧ma

Ad

yapma (belirtme hâli yapmayı, çoğulu yapmalar)

1. yapmak işi.

Çekimleme

yapma adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	yapma	yapmalar
belirtme	yapmayı	yapmaları
yönelme	yapmaya	yapmalara
bulunma	yapmada	yapmalarda
ayrılma	yapmadan	yapmalardan
tamlayan	yapmanın	yapmaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	yapmam	yapmalarım
belirtme	yapmamı	yapmalarımı
yönelme	yapmama	yapmalarıma
bulunma	yapmamda	yapmalarımda
ayrılma	yapmamdan	yapmalarımdan
tamlayan	yapmamın	yapmalarımın
2. tekil (senin)
yalın	yapman	yapmaların
belirtme	yapmanı	yapmalarını
yönelme	yapmana	yapmalarına
bulunma	yapmanda	yapmalarında
ayrılma	yapmandan	yapmalarından
tamlayan	yapmanın	yapmalarının
3. tekil (onun)
yalın	yapması	yapmaları
belirtme	yapmasını	yapmalarını
yönelme	yapmasına	yapmalarına
bulunma	yapmasında	yapmalarında
ayrılma	yapmasından	yapmalarından
tamlayan	yapmasının	yapmalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	yapmamız	yapmalarımız
belirtme	yapmamızı	yapmalarımızı
yönelme	yapmamıza	yapmalarımıza
bulunma	yapmamızda	yapmalarımızda
ayrılma	yapmamızdan	yapmalarımızdan
tamlayan	yapmamızın	yapmalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	yapmanız	yapmalarınız
belirtme	yapmanızı	yapmalarınızı
yönelme	yapmanıza	yapmalarınıza
bulunma	yapmanızda	yapmalarınızda
ayrılma	yapmanızdan	yapmalarınızdan
tamlayan	yapmanızın	yapmalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	yapması	yapmaları
belirtme	yapmasını	yapmalarını
yönelme	yapmasına	yapmalarına
bulunma	yapmasında	yapmalarında
ayrılma	yapmasından	yapmalarından
tamlayan	yapmasının	yapmalarının

Ön ad

yapma

(ön ad): Yapma çiçek (1)

1. yapay
   • Köşede bir piyano, piyanonun üstünde yapma çiçekler. - Nâzım Hikmet
2. Yapmacık, sahici karşıtı.
   • Fakat fazla içliliği erkekliğe yakıştıramadığından kendini her zaman yapma bir sertliğin arkasına gizlerdi. - Hâldun Taner

Türetilmiş kavramlar

yapma çiçek, yapma dil, yapma gübre, yapma uydu, yerden yapma

Çeviriler

ad

• Almanca: Machen (de) n, Tun (de) n
• Azerice: düzəltmə (az), hazırlama (az), qəlp (az), qurma (az), saxta (az), süni (az), təmir etmə (az)
• Eski Türkçe: kılma‎ (otk) (kılma), tikmə‎ (otk) (tikmə)
• Estonca: tegu (et)
• Fince: tekeminen (fi), toteuttaminen (fi)
• İngilizce: doing (en), making (en)
• İsveççe: göra (sv)
• Kürtçe: çêkirin (ku), kirik (ku), kirin (ku)
• Osmanlı Türkçesi: افعال‎ (ota)

Çeviriler

ön ad

• Almanca: gekünstelt (de), künstlich (de)
• Fince: teko- (fi), keinotekoinen (fi), keino- (fi), teennäinen (fi), tekaistu (fi)
• İngilizce: artificial (en), contrived (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "yapma" maddesi

Atasözleri

• Dağ başına harman yapma, savurursun yel için; sel önüne değirmen yapma, öğütürsün sel için

Eylem

yapma

1. yapmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumsuz çekimi

Tatarca

Ad

yapma

1. örtü