baba

Vikisözlük sitesinden
Jump to navigation Jump to search
Nuvola apps korganizer.png Bu madde 2007 yılında
39. haftanın sözcüğüydü.
Disambig.svg Ayrıca bakınız: баба

Türkçe[düzenle]

Söyleniş[düzenle]

IPA: /baˈba/

Yazılışlar[düzenle]

بابا

[düzenle]

baba (belirtme hâli babayı, çoğulu babalar)

[1] Baba ve çocuğu
  1. (aile) çocuğun Dünya'ya gelmesinden etken olan erkek, peder
  2. (denizcilik) gemi veya iskelede halatları bağlamak için güverte üzerinde konulmuş silindir şeklindeki yuvarlak başlı, iri dökme demir, ağaç veya beton dikme, iskele babası
  3. ata, ecdad (Rumeli'de kullanılan Kayı Türkçesinde)
  4. çocuğu olmuş erkek
  5. (artık kullanılmayan sözcükler) tarikatlarda tekke büyüğü
  6. (mecaz) silah kaçakçılığı, kara para aklama ve uyuşturucu madde ticareti gibi kirli ve gizli işler yapan çetenin başı
  7. (mecaz) yaratıcı, kurucu kimse, mafya babası
  8. kazılarda çıkarılan toprağın miktarını hesaplayabilmek için yer yer bırakılan toprak dikme
  9. çatı merteki
  10. bir ülkeye veya bir topluluğa yararlı olmuş kimse
  11. koruyucu, babalık duyguları ile dolu kimse
  12. koruyucu, velinimet
  13. saygı ifadesi olarak yaşlılara verilen unvan
  14. zencilerde görülen saraya benzer hastalık

Deyimler[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Üst kavramlar[düzenle]

ebeveyn

Yan kavramlar[düzenle]

anne

Örnekler[düzenle]

[1] "Türk babanın ve Türk ananın çocuğu Türktür." - Anayasa.
"Asya'daki babalarımızdan miras kalan millî şiirimizin manzum şekillerinde..." - Y. K. Beyatlı.
Ananın atanın (babanın) hakkı için yap

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

ana baba eline bakmak
ana baba kuzusu
baba adam
baba baba değil iskele babası
baba baba değil, iskele babası
baba değil, tırabzan babası
baba olmak
babadan babaya
babadan oğula
babam sağ olsun
babam!
babamın adı Hıdır, elimden gelen budur
babana rahmet
babasına çekmek
babasına rahmet okumak
babasının çiftliği
babasının hayrına
babasının kızı
babasının oğlu
babayı yemek

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

ağababa, babaanne, Babacan, babacan, Babacı, babacık, babalı, babasız, babayiğit, babayla, babaysa, ballıbaba, dedebaba, efendibaba

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "baba"

Atasözleri[düzenle]

Afrikanca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (primatlar, aile) bebek

Azerice[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) dede

Boşnakça[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) büyükanne, nine
  2. haminne, yaşlı kadın

Eş anlamlılar[düzenle]

nena

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. ata
  2. cid
  3. peder
  4. ebu
  5. deve

Fransızca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. bir çeşit erikli kek

Hausaca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) baba

Hırvatça[düzenle]

[düzenle]

baba

(çoğul: babe)

dişil

  1. büyükanne, nine
  2. haminne, yaşlı kadın

İspanyolca[düzenle]

Köken[düzenle]

Farazî Latince kelimeden *baba.

[düzenle]

baba

  1. saçma sapan söz
  2. salya
  3. sümük

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) baba

Savahili dili[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) baba

Sırpça[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) büyükanne, nine
  2. haminne, yaşlı kadın

Tagalogca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. çene

Tatarca[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) dede

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Türkmence[düzenle]

[düzenle]

baba

  1. (aile) dede (annenin babası)