İçeriğe atla

çene

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Farsça چانه‌‎

Söyleniş

[düzenle]

çene (belirtme hâli çeneyi, çoğulu çeneler)

Bir adamın çenesi (1)
Bir geminin çenesi (5)
  1. (anatomi) canlılarda baş bölümünde yer alan, kemik veya kıkırdak ile desteklenen, altlı üstlü dişleri taşıyan ve ağzın kapanıp açılmasını sağlayan kasları üzerinde barındıran iki parçaya verilen ad
    •  Çenesinin, başının bütün iskeleti peksimeti çiğnedikçe daha açık olarak meydana çıkıyordu. — H. E. Adıvar
    •  Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak
      Boşanır sırtlara, vâdîlere, sağnak sağnak.
       — M. Â. Ersoy
  2. çok konuşma huyu, gevezelik
    • Adamda bir çene bir çene. Konuşurken soluk bile almıyor. Takır takır, biri kovalıyor sa­nırsın.
      — 1983, Erdal Öz, Yaralısın, 10. baskı, Can Sanat Yayınları, s. 30
  3. kerpeten, mengene gibi araçların eşyayı sıkıştıran karşılıklı iki parçasından her biri
  4. köşe
  5. (denizcilik) baş bodoslamasının omurga ile birleştiği yer.

Çekimleme

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Türetilmiş kavramlar

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
anatomi
denizcilik

Kaynakça

[düzenle]
  • Kubbealtı Lugatı'nda "ÇENE :"
  • Nişanyan Sözlük'te: çene.

Ek okumalar

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]