ok

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
[1] Ok
[1] Ok

Türkçe[düzenle]

Durum Tekil Çoğul
Yalın ok oklar
Belirtme (-i) oğu okları
Yönelme (-e) oğa oklara
Bulunma (-de) okta oklarda
Çıkma (-den) oktan oklardan
Tamlayan oğun okların

ok -k

[düzenle]

ok -ku

[1] (silahlar, okçuluk) yayla atılan, ucunda sivri bir demir bulunan ince ve kısa tahta çubuk
[2] yön göstermek amacıyla belli yerlere konulabilen, oka benzer işaret
[3] at arabası, kağnı vb. araçlarda koşum hayvanlarının bağlandığı ağaç
Dörtnala koşan bir yük arabasının oku böğrüme çarptı. - Ö. Seyfettin
[4] (matematik) bir dairede bir kirişin ortasında bu kirişi gören yayın ortasına indirilen doğru parçası
[5] boy

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe:

Deyimler[düzenle]

ok yeleği
ok gibi ciğerine işledi
ok gibi fırlamak
ok sapı
ok yaydan çıktı
[1] ok gibi fırlamak

Atasözleri[düzenle]

Atılan ok geri dönmez
Kartala bir ok değmiş, yine kendi yeleğinden

Yazılışlar[düzenle]

اوك

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "ok"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] çabuk, tez
[2] çok
[3] hayme çatısı

Esperanto dili[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] sekiz

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] ok

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: oq

İdo dili[düzenle]

Rakam[düzenle]

[1] sekiz

Macarca[düzenle]

[düzenle]

[1] neden

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] (silahlar, spor) ok

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.