yay

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Yay

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

yay (belirtme hâli yayı, çoğulu yaylar)

[1] Mançu'n yay yılda 1760
[2] Yay
  1. (silahlar, okçuluk) ok atmaya yarayan, iki ucu arasına kiriş gerilmiş, eğri ağaç veya metal çubuk
    Sadağını ve yayını kepenek altında dikkatlice tutuyordu. - N. Atsız
  2. (mühendislik) farklı amaçlarla çeşitli biçimlerde yapılan esnek parça
    Araba yayı; Kilidin yayı; Kanepenin yayı.
  3. zemberek
  4. hallacın pamuk veya yünü atmak için tokmak yardımıyla kullandığı araç
    Karınları hallaç yayından kopup fırlamış gibi beyaz. - R. H. Karay
  5. (matematik) bir çember üzerindeki iki nokta ile bu nokta arasındaki çember parçası
  6. (matematik) bir eğriden alınan parça
  7. (müzik) keman, viyolonsel vb. çalgılarda sürterek titreşim yoluyla ses çıkarmaya yarayan parça

Köken[düzenle]

Türkçe yağ (açılan şey)

Deyimler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "yay"

Azerice[düzenle]

[düzenle]

yay

  1. (meteoroloji, mevsimler) yaz
  2. (silahlar, okçuluk, mühendislik) yay

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe jan

[düzenle]

yay

  1. (silahlar, okçuluk) yay

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. okun kemani, yazın kemali, tabistan

Kumanca[düzenle]

[düzenle]

yay

  1. (meteoroloji, mevsimler) yaz

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.