öz

Vikisözlük sitesinden
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Disambig.svg Ayrıca bakınız: Öz, oz, őz

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

öz (belirtme hâli özü, çoğulu özler)

  1. (felsefe) bir kimsenin benliği, kendi mânevî varlığı, derun, , nefis
    Özünü bir yerde bırakıp sadece kalıbını gezdirmişti. - H. Taner
  2. "Kendine, kendi kendini" anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz
    Öz eleştiri, öz yönetim.
  3. bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü
  4. çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça
  5. (bitki anatomisi) bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm
    Ağacın çürüğü özünden olur; yiğidin iyisi sözünden olur - Halk türküsü
  6. (felsefe) bir şeyin temel ögesi, künh, zübde
    Ortalıktaki krizi sebep gösteriyorlar ama, asıl kriz şirketin kendi özünde. - A. Gündüz
  7. (halk ağzı) dere, çay
  8. (halk ağzı) sulak, verimli yer

Çekimleme[düzenle]

Eş anlamlılar[düzenle]

  • (felsefe): * (kuvvetli, kıvamlı bölüm): ekstre, hülasa
  • (kuvvetli, kıvamlı bölüm/çıbanlardaki parça): zübde
  • (çıbanlardaki parça): künh

Karşıt anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Alt kavramlar[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

Adıl[düzenle]

öz

  1. kendi, zat
    Bir od düştü yanar tatlı özüme; dünya zindan görünüyor gözüme - Karacaoğlan

Çeviriler[düzenle]

Ön ad[düzenle]

öz

  1. kan bağı ile bağlı olan, üvey olmayan
    Size öz evladım gibi davranacağım. - A. Kulin
  2. içine, arılığını, saflığını bozacak hiçbir şey karışmamış olan

Eş anlamlılar[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

Kaynaklar[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "öz"

Atasözleri[düzenle]

Azerice[düzenle]

Diğer yazılışlar
Kiril өз
Latin öz
Arap اۆز

Köken[düzenle]

Eski Türkçe 𐰇𐰕 (öz)

Adıl[düzenle]

öz

  1. kendi, öz, zat

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

  1. akraba, cuher, , kalb
  2. bir kabile ismi

Gagavuzca[düzenle]

Köken[düzenle]

Eski Türkçe öz

[düzenle]

öz

  1. öz

Kaynaklar[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Kırım Tatarca[düzenle]

Ön ad[düzenle]

  1. asıl , esas

Alt kavramlar[düzenle]

özü : kendisi

Kürtçe[düzenle]

[düzenle]

  1. öz