kök

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Başka anlamlar veya farklı yazılışlar için bakınız: Kök

Türkçe[düzenle]

[düzenle]

kök -kü

[1] (dil bilgisi) kelimelerin anlamlı en küçük parçası
[2] (bitki bilimi) bitkilerin su ve besini emen toprak altında kalan bölümü
[3] (matematik) bir sayıyı aynı sayıların çarpımı ile oluşturan sayılardan her biri
[4] (anatomi, diş hekimliği) dişin kök (radix dentes), ise periodontal ligament tarafından kemiğe bağlandığı için çene kemiğinin içide kalan kısımdır
[5] (yapı bilgisi) dil bilgisinde bir sözcüğün her türlü eki çıkarıldıktan sonra kalan anlamlı kısmı

Deyimler[düzenle]

kök salmak
kök söktürmek
yenilebilir kök
yumru kökü

Sözcük birliktelikleri[düzenle]

kök hücre

Kaynakça[düzenle]

  • Türk Dil Kurumu: "kök"

Türk lehçeleri[düzenle]

Çeviriler[düzenle]

Çağatayca[düzenle]

[düzenle]

[1] (renkler) mavi, gökyüzü
[2] asıl, çağ

Gagavuzca[düzenle]

[düzenle]

[1] kök

Köken[düzenle]

[1] Eski Türkçe: kök

Kaynakça[düzenle]

  • Etymological Dictionaries - Andras Rajki

İsveççe[düzenle]

[düzenle]

[1] (mutfak eşyaları) mutfak

Karaçay Balkarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök
[2] (renkler) mavi, gökyüzü

Kırım Tatarca[düzenle]

[düzenle]

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök

Kaynakça[düzenle]

  • KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.


Kumanca[düzenle]

[düzenle]

[1] (gök bilimi, meteoroloji) sema, gökyüzü, gök
[2] (renkler) mavi

Türkmence[düzenle]

[düzenle]

[1] kök
[2] dip

Kaynakça[düzenle]

  • Atacanov, Ata (1922). Türkmendolu Yir Sözlüğü.