ölmüş

Vikisözlük sitesinden
Şuraya atla: kullan, ara
Disambig.svg Ayrıca bakınız: olmuş

Türkçe[düzenle]

Köken[düzenle]

Türkçe öl + -müş

[düzenle]

ölmüş (belirtme hâli ölmüşü, çoğulu ölmüşler)

  1. ölen, ölü olan kişi

Heceleme[düzenle]

Heceleme: öl·müş

Örnekler[düzenle]

  1. Duanın sonunda ölmüşlerimizin ruhuna Fatiha okundu.

Çekimli eylem[düzenle]

  1. ölmek eyleminin üçüncü tekil şahıs öğrenilen geçmiş zaman kipi, emir kipi.

Heceleme[düzenle]

Heceleme: öl·müş

Atasözleri[düzenle]

Görmemiş görmüş, gülmeden ölmüş

Türetilmiş kavramlar[düzenle]

  1. ölmüşken, ölmüşle, ölmüşse

Ön ad[düzenle]

Yalın Karşılaştırma Üstünlük
ölmüş daha ölmüş en ölmüş
  1. ölen, ölü olan

Heceleme[düzenle]

Heceleme: öl·müş

Çeviriler[düzenle]

Türk lehçeleri[düzenle]

Örnekler[düzenle]

  1. O zaman annemin ölmüş olduğunu hatırlıyorum. - A. Ağaoğlu

Atasözleri[düzenle]

Ölmüş koyun kurttan korkmaz

Kaynakça[düzenle]