İçeriğe atla

nefis

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: ne‧fis 

 

Köken

[düzenle]

Arapça

nefis (belirtme hâli nefisi, çoğulu nefisler)

  1. Öz varlık, kişilik.
    • Çoğunu, kendi nefsini kurtarmak için öldürmüştü. - Ö. Seyfettin
  2. (yemek içmek) İnsanın yeme içme vb. gereksinimlerinin bütünü.

Çekimleme

[düzenle]

Ön ad

[düzenle]

nefis (karşılaştırma daha nefis, üstünlük en nefis)

  1. Pek hoş, çok güzel.
    • Duvarlardaki pastel ve yağlı boya nefis levhalara uzaktan bir göz atmadan geçemiyorduk. - A. H. Müftüoğlu


Atasözleri

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]

Kaynakça

[düzenle]